1. ۱چو حرف دانه خالش، قلم مذکور می‌سازدورق را گریه‌ام افشان چشم مور می‌سازد
2. ۲به این نسبت که دارد آشنایی با لب لعلشنمک، با زخم من، چون مرهم کافور می‌سازد
3. ۳اگر از لذت شهد لب خود باخبر گرددلب خود را به دندان خانه زنبور می‌سازد
4. ۴شود از عزل طبع ظالم معزول ظالم‌ترکمان را زه گرفتن، بیشتر پرزور می‌سازد
5. ۵سیاهی افگند تا از جوانی داغ تن ما راجهان از پیری ما، مرهم کافور می‌سازد
6. ۶مرا واعظ همین از گوشه‌گیری خوش نمی‌آیدکه آخر آدمی را در جهان مشهور می‌سازد