1. ۱طواف درگه پیر حقیقتاجازت نیست بی‌غسل طریقت
2. ۲اگر ره بایدت در خلوت خاصبپرس اول ره حمام اخلاص
3. ۳معاذاله زهی فرخنده حمامکه آبش هست آب روی ایام
4. ۴از آن فایض به خلوتخانهٔ گلهوایی چون هوای خلوت دل
5. ۵به تحت الارض خورشید جهان سوزبه گلخن تابی او شب کند روز
6. ۶درونش را به چشم پاک بینانصفای خاطر خلوت نشینان
7. ۷برونش را برای تربیت روحبه هر جانب در سد فیض مفتوح
8. ۸در فیضش به روی کس نبستهدر او وارستگان صف صف نشسته
9. ۹چه در بیرون در ماندی دورن آیبنه در مسلخ وارستگی پای
10. ۱۰گذر بر صفهٔ پاک اعتقادینشین بر فرش عجز و نامرادی
11. ۱۱کمر بند امل را عقده کن سستمیان آز بگشا چابک و چست
12. ۱۲گشا بند قبای خود نماییبرون آ از لباس خود ستایی
13. ۱۳بنه از سر کلاه عجب و پندارمیارا تن به جبه ، سر به دستار
14. ۱۴علایق از میان نه بر کرانهبزن لنگ تجرد عاشقانه
15. ۱۵برون آ از صف بالا نشینانبرو تا خلوت تنها نشینان
16. ۱۶بریز آبی ز آب چشم نمناکو گر آلایشی داری بشو پاک
17. ۱۷چو خود را شستی از لوح مناهیز آب گریه‌های عذر خواهی
18. ۱۸قدم در مجمع اهل صفا نهبرای خویشتن جانی صفا ده
19. ۱۹گروهی بین همه از خویشتن عورز خود کرده لباس عاریت دور
20. ۲۰همه از جبه و دستار عاریبرهنه از رسوم اعتباری
21. ۲۱نشین و آب گرم گریه پیش آرتو هم آبی به روی کار خویش آر
22. ۲۲به سنگ ترک کن پای طلب پاکز چنگ قیدهای عالم خاک
23. ۲۳توجه کن به دلاک هدایتکه آید بر سر کار عنایت
24. ۲۴کشد بر سنگ رحمت پاکی جودتراشد موی قید بود و نابود
25. ۲۵بنا چون می‌شد این حمام دلکشکه آبش آشتی دارد به آتش
26. ۲۶تفکر از پی تاریخ آن رفتپی حمام نقلش بر زبان رفت
27. ۲۷چو خواهی سال اتمامش بدانیبگویم تا بدانی چون بخوانی
28. ۲۸چو با فیض است و زو نبود جدا فیضطلب تاریخش از حمام با فیض