1. ۱نمود همچو ابوالهول رو به ملت روسبلای قحط و غلا با قیافه منحوس
2. ۲فتاد هیکل سنگین دیوپیکر قحطبه روی قلب دهاقین روس چون کابوس
3. ۳مگر که دیو سپید است این بلای سیاهکه کرده روسیه را مبتلا چو کیکاوس
4. ۴یکی به ساحل ولگا ببین که ناله زارفشار گرسنگی را چه سان کند محسوس
5. ۵به سان جوجه ز فقدان دانه بی‌جان بینتذرو کبک خرامی که بود چون طاوس
6. ۶کجا رواست شود، زرد رنگ چون خیریعذار سرخ نکویان همچو تاج خروس
7. ۷یکی ز کثرت سختی ز عمر خود بیزاریکی ز شدت قحطی ز زندگی مأیوس
8. ۸در آرزوی یکی دانه شام تا به سحربود به سنبله چشم گرسنگان مأنوس
9. ۹کنون که ملت روس است با مجاعه دوچارگه تهمتنی است ای سلاله سیروس
10. ۱۰به دستگیری قومی نما سرافرازیکه می‌کنند اجل را به جان و دل پابوس
11. ۱۱جوی ز گندم این سرزمین تواند دادز چنگ مرگ رها جان صد هزار نفوس
12. ۱۲نوشت خامه خونین «فرخی» این بیتبه روی صفحه طوفان به صدهزار افسوس
13. ۱۳جنوب بحر خزر شد ز اشک چشمه چشمبرای ساحل رود نوا چو اقیانوس