1. ۱موجها خوابیده‌اند ،
2. ۲آرام و رام
3. ۳طبل توفان از نو افتاده است
4. ۴چشمه‌های شعله ور خشکیده‌اند
5. ۵آبها از آسیا افتاده است
6. ۶در مزار آباد
7. ۷شهر بی‌تپش
8. ۸وای جغدی هم نمی‌آید به گوش
9. ۹دردمندان بی‌خروش و بی‌فغان
10. ۱۰خشمناکان بی‌فغان و بی‌خروش
11. ۱۱آهها در سینه‌ها گم کرده راه
12. ۱۲مرغکان سرشان به زیر بالها
13. ۱۳در سکوت جاودان مدفون شده ست
14. ۱۴هر چه غوغا بود و قیل و قال‌ها
15. ۱۵آبها از آسیا افتاد هاست
16. ۱۶دارها برچیده خونها شسته‌اند
17. ۱۷جای رنج و خشم و عصیان بوته‌ها
18. ۱۸پشکبنهای پلیدی رسته‌اند
19. ۱۹مشتهای آسمانکوب قوی
20. ۲۰وا شده ست و گونه گون رسوا شده ست
21. ۲۱یا نهان سیلی زنان یا آشکار
22. ۲۲کاسه ی پست گداییها شده ست
23. ۲۳خانه خالی بود و خوان بی‌آب و نان
24. ۲۴و آنچه
25. ۲۵بود ، آش دهن سوزی نبود
26. ۲۶این شب است ، آری ، شبی بس هولناک
27. ۲۷لیک پشت تپه هم روزی نبود
28. ۲۸باز ما ماندیم و شهر بی‌تپش
29. ۲۹و آنچه کفتار است و گرگ و روبه ست
30. ۳۰گاه می‌گویم فغانی بر کشم
31. ۳۱باز می‌بیتم صدایم کوته ست
32. ۳۲باز می‌بینم که پشت میله‌ها
33. ۳۳مادرم استاده ، با چشمان
34. ۳۴تر
35. ۳۵ناله اش گم گشته در فریادها
36. ۳۶گویدم گویی که : من لالم ، تو کر
37. ۳۷آخر انگشتی کند چون خامه ای
38. ۳۸دست دیگر را بسان نامه ای
39. ۳۹گویدم بنویس و راحت شو به رمز
40. ۴۰تو عجب دیوانه و خودکامه ای
41. ۴۱مکن سری بالا زنم ، چون ماکیان
42. ۴۲ازپس نوشیدن هر جرعه آب
43. ۴۳مادرم جنباند از
44. ۴۴افسوس سر
45. ۴۵هر چه از آن گوید ، این بیند جواب
46. ۴۶گوید آخر ... پیرهاتان نیز ... هم
47. ۴۷گویمش اما جوانان مانده‌اند
48. ۴۸گویدم اینها دروغند و فریب
49. ۴۹گویم آنها بس به گوشم خوانده‌اند
50. ۵۰گوید اما خواهرت ، طفلت ، زنت... ؟
51. ۵۱من نهم دندان غفلت بر جگر
52. ۵۲چشم هم اینجا دم از کوری زند
53. ۵۳گوش کز حرف نخستین بود کر
54. ۵۴گاه رفتن گویدم نومیدوار
55. ۵۵و آخرین حرفش که : این جهل است و لج
56. ۵۶قلعه‌ها شد فتح ، سقف آمد فرود
57. ۵۷و آخرین حرفم ستون است و فرج
58. ۵۸می‌شود چشمش پر از اشک و به خویش
59. ۵۹می‌دهد امید دیدار مرا
60. ۶۰من به اشکش خیره از این سوی و باز
61. ۶۱دزد مسکین برده
62. ۶۲سیگار مرا
63. ۶۳آبها از آسیا افتاده ، لیک
64. ۶۴باز ما ماندیم و خوان این و آن
65. ۶۵میهمان باده و افیون و بنگ
66. ۶۶از عطای دشمنان و دوستان
67. ۶۷آبها از آسیا افتاده ، لیک
68. ۶۸باز ما ماندیم و عدل ایزدی
69. ۶۹و آنچه گویی گویدم هر شب زنم
70. ۷۰باز هم مست و تهی دست آمدی ؟
71. ۷۱آن که در خونش
72. ۷۲طلا بود و شرف
73. ۷۳شانه ای بالا تکاند و جام زد
74. ۷۴چتر پولادین ناپیدا به دست
75. ۷۵رو به ساحلهای دیگر گام زد
76. ۷۶در شگفت از این غبار بی‌سوار
77. ۷۷خشمگین ، ما ناشریفان مانده‌ایم
78. ۷۸آبها از آسیا افتاده ، لیک
79. ۷۹باز ما با موج و توفان مانده‌ایم
80. ۸۰هر که آمد بار خود را بست و
81. ۸۱رفت
82. ۸۲ما همان بدبخت و خوار و بی‌نصیب
83. ۸۳زآن چه حاصل ، جز با دروغ و جز دروغ ؟
84. ۸۴زین چه حاصل ، جز فریب و جز فریب ؟
85. ۸۵باز می‌گویند : فردای دگر
86. ۸۶صبر کن تا دیگری پیدا شود
87. ۸۷کاوه ای پیدا نخواهد شد ، امید
88. ۸۸کاشکی اسکندری پیدا شود