1. ۱پا بر سر خم نهاده مستانبنگر بغرور می پرستان
2. ۲مطرب بهوای تو نواسنجیا بر سر گل هزار دستان
3. ۳ای پنجه و ساعد نگارینخون دل ما خوری بدستان
4. ۴بگشا بسخن دهان شیرینتا بزم کنی تو شکرستان
5. ۵این حکمت و عقل از که آموختطفلی که نرفته در دبستان
6. ۶گوئی که بشهد دانه آمیختآن شیر که خورده ای زپستان
7. ۷از غمزه کافر و خط زلفرخساره نموده کافرستان
8. ۸از کاخ ببوستان بکش رختتا رقص کند سرو بستان
9. ۹آشفته نخواست جلوه طورتا شمع تو دید در شبستان
10. ۱۰مائیم و نوای عشق حیدربلبل بنواست در گلستان
11. ۱۱از بیشه عشق برحذر باششیر است بسی در این نیستان