1. ۱نیش غم تو نوش جان حنظل عشق قند منمیل خوشی نمیکند خاطر دردمند من
2. ۲خط چو نبات خضر شد بر لب نوشخند تووه که بمصر میرود تحفه نبات و قند من
3. ۳زلف تو هر طرف کشان دل بقفای او دوانمنکه بخود نمیروم گو نکشد کمند من
4. ۴گر ببری رگم زپی بند به بند همچو نیقصه عشق بشنوی باز زبند بند من
5. ۵بر دل چاک چاک من خنده زنی و بگذریزآن نمکین دهان کنی چند تو ریشخند من
6. ۶دید بخویش مست شد عاشق خودپرست شددید در آینه چو خود آن بت خودپسند من
7. ۷کعبه زدوری رهت نیست مرا غمی که شدخاک در تو پرنیان خار رهت پرند من
8. ۸تاخت سمند فکرتم در هم عمرت از قفالیک بگرد توسنت ره نبرد سمند من
9. ۹نیست قیاس و وهم را راه بآستان توپاکتر است دامنت از چه و چون و چند من
10. ۱۰مرهم اگر نمی نهی زآن لب نوش بر دلمکیست که مرهم آورد بر دل مستمند من
11. ۱۱مدحت مرتضی بگو مرهم دل از او بجوچون دم عیسوی شمر گفته سودمند من
12. ۱۲منکه جنون عشق را آشفته سر نهاده امگو ندهند عاقلان بهر خدای پند من