1. ۱ای زده ...ر بر، ز مشک به رخسارجز تو که بر مه ز مشگ برزده ...ر
2. ۲زلف نگونسارکرده‌ای و ندانیکو دل خلقی ز خویش کرده نگون‌سار
3. ۳روی تو تابنده ماه بر زبر سروموی تو تابیده مشگ از برگلنار
4. ۴چشم تو ترکی وکشوربش مسخرزلف تو دامی و عالمیش گرفتار
5. ۵سخت به پایان کار خویش بنالدآن که بر آن زلفش اوفتاده سر ویار
6. ۶ریجان داری دمیده برگل نسرینمرجان داری نهاده بر در شهوار
7. ۷آفت جانی از آن دو غمزهٔ دلدوزفتنهٔ شهری ازآن دو طرهٔ طرار
8. ۸فتنه شدستم به لاله و سمن از آنکچهر توباغی است لاله زار وسمن زار
9. ۹لعل شکر بار داری و نه بدیع استگرچه نماید بدیع لعل شکربار
10. ۱۰زان لب شیرین تو بدیع نمایداین همه ناخوش کلام و تلخی گفتار
11. ۱۱ختم بود بر تو دلربایی‌، چونانکنیکی و پاکی بدخت احمد مختار
12. ۱۲زهرا آن اختر سپهر رسالتکاو را فرمانبرند ثابت و سیار
13. ۱۳فاطمه‌، فرخنده مام یازده سرورآن بدوگیتی پدرش سید و سالار
14. ۱۴پرده‌نشین حریم احمد مرسلصدر گزین بساط ایزد دادار
15. ۱۵عرفان عقد است و اوست واسطهٔ عقدایمان پرگار و اوست نقطهٔ پرگار
16. ۱۶بر همه اسرار حق ضمیرش آگاهعنوان از نام او به نامهٔ اسرار
17. ۱۷از پی تعظیم نام نامی زهراستاین که خمیده است پشت گنبد دوار
18. ۱۸بر فلک ایزدی است نجمی روشندر چمن احمدیست نخلی پربار
19. ۱۹بار ولایش به دوش گیر و میندیشای شده دوش تو از گناه گرانبار
20. ۲۰قدر وی از جمله کاینات فزونستنی نی‌، کاو راست زبن فزونتر مقدار
21. ۲۱چندش مقدار باید آنکه جهانشچون رهیان ایستاده فرمانبردار
22. ۲۲راستی ار بنگری جز این گهر پاکاز دو جهانش غرض نبود جهاندار
23. ۲۳عصمت‌، چرخست و اوست‌اختر روشنعفت‌، بحر است و اوست گوهرشهوار
24. ۲۴آدم و حوا دو بنده‌ایش به درک‌همریم و عیسی دو چاکریش به دربار
25. ۲۵کوس کمالش گذشته از همه گیتیصیت جلالش رسیده در همه اقطار
26. ۲۶فرو شکوه و جلال و حشمت اوراگر بندانی به‌بین به نامه و اخبار