1. ۱روشن چراغ کس نکند پیش آفتابای آفتاب پیش رخ ماه من متاب
2. ۲گفتار نگار من که به خواب آیمت شبیآخر شبی چوبخت من ای چشم من بخواب
3. ۳چشمم چو لاله گشته فشاند ز بسکه اشکنگرفته کس ز لاله چو من تاکنون گلاب
4. ۴زاهد مبند تهمت مستی ز می به منمن مست چشم مست نگارم نه از شراب
5. ۵چون پیچ وتاب زلف توبینم گمان کنمماری است زخمدار که باشد به پیچ وتاب
6. ۶ویرانه شو که قابل تعمیر می شویآباد کی شوی نشوی ای دل ار خراب
7. ۷تا چندمحو نحو وکنی عمر صرف صرفبرخیز ای مدرس وبرهم بنه کتاب
8. ۸اقبال هر کسی شده است از رهی بلنداقبال من بلند شد از عشق بوتراب
9. ۹ندارم سیری از آن لعل سیرابکه مستسقی ندارد سیری از آب
10. ۱۰لبت سودای ما را کرده افزونکه گوید رفع سودا کرده عناب
11. ۱۱دلم طاقت به دیدارت نیاردکه کتان را نباشد تاب مهتاب
12. ۱۲به پهلو بی توگوئی خار دارمکنم گر بستر وبالین ز سنجاب
13. ۱۳بلند اقبال کن صبر از غم هجرکه آخر غوره می گردد می ناب