1. ۱آتشی عشق زد به خرمن منکه دل وجان بسوخت درتن من
2. ۲خون دل بسکه ریختم از چشملاله زاری شده است دامن من
3. ۳غم عالم گرفته جا گوئیدردل همچو چشم سوزن من
4. ۴نیست اندیشه ام ز تیر قضاشود از زلف یار جوشن من
5. ۵بگذرم از بهشت وحور وقصورگر به کویش دهند مسکن من
6. ۶بار یار است ویار اغیار استدوست با دشمن است ودشمن من
7. ۷خط به گرد رخش امید آوخکه خزان برد ره به گلشن من
8. ۸زلف را حلقه حلقه چون زنجیرکرده گویا برای گردن من
9. ۹برد دل از کف بلند اقبالآن ستم پیشه ترک رهزن من