1. ۱همی بنفشه دمد گرد روی آن سرهنگهمی به آینه چینی اندر آید زنگ
2. ۲از آن بنفشه که زیر دو زلف دوست دمیدبسی نماند که بر لاله جای گردد تنگ
3. ۳اگر بنفشه فروشی همی بخواهم کردمرا بنفشه بسنده ست زلف آن سرهنگ
4. ۴فری دو زلف سیه رنگ او چو چفته دو زاغبر آفتاب و دو گل هر یکی گرفته بچنگ
5. ۵به بت پرستی بر مانوی ملامت نیستاگر چو صورت او صورتیست درارتنگ
6. ۶کمانکشیست بتم با دو گونه تیر بر اووز آن دو گونه همی دل خلد به صلح و به جنگ
7. ۷بوقت صلح دل من خلد به تیر مژهبوقت جنگ دل دشمنان به تیر خدنگ
8. ۸به تیر مژگان ز آهن فرو چکاند خونچنانکه میر به پولاد سنگ از دل سنگ
9. ۹امیر سید یوسف برادر سلطاندر سخا و سر فضل و مایه فرهنگ
10. ۱۰برادر ملکی کز همه ملوک چنوسپه نبرد کسی بیست روزه آن سوی گنگ
11. ۱۱کشیده خنجر جودش ز روی زفتی پوستز دوده بخشش دستش ز روی رادی زنگ
12. ۱۲اگر خزینه او بار جود او کشدیدرم به توده بما بخشدی و ز ربا تنگ
13. ۱۳خزینه های پر از بس درم چو پروین پرهمی پراکند از بس عطا چو هفت اورنگ
14. ۱۴بسی نماند که شاه جهان برادر اوسر علامت او بگذراند از خر چنگ
15. ۱۵هنوز باش هم آخر چنان شود که سزاستهمی کشند بر اسب مرادش اینک تنگ
16. ۱۶ایا بر آنسوی گنگ و بر آنسوی تبتز کرگ شاخ بون کرده و ز شیران چنگ
17. ۱۷هر آن سپاه که تو پیش او بجنگ شویدر آن سپاه نماند مه سپه را رنگ
18. ۱۸چنان رمند ز آوای تو سران سپاهکه مرغ آبی ز آوای طبل و وحش از زنگ
19. ۱۹بباد حمله بهم بر زنی مصاف عدوچنانکه باز بهم بر زند صفوف کلنگ
20. ۲۰شجاعت از هنر و بازوی تو گیرد ناممروت از سیر و همت تو گیرد هنگ
21. ۲۱به تیر پاره کنی درقه های پهلوی کرگبنیزه حلقه کنی غیبه های پشت پلنگ
22. ۲۲تراک دل شنود خصم تو ز سینه خویشچو از کمان تو آید بگوش خصم ترنگ
23. ۲۳ز باز تو بهراسد میان ابر عقابز یوز تو برمد برشخ بلند پلنگ
24. ۲۴بروز بزم کند خوی تو ز حنظل شهدبروز رزم کند خشم تو ز شهد شرنگ
25. ۲۵سخنوران ز سخن پیش تو فرو مانندچنان کسیکه به پیمانه خورده باشد بنگ
26. ۲۶ترازوی صلت زایرانت را ملکا!کم از هزار ندارد خزانه دارت سنگ
27. ۲۷بوقت آنکه صلتها دهی موالی راز یک دو صلت این خسروانت آید ننگ
28. ۲۸ز بس شتاب که جود تو بر خزینه کنددرم همی نکند در خزانه تو درنگ
29. ۲۹همیشه تا چو شود بوستان ز فاخته فردز دشت زاغ سوی بوستان کند آهنگ
30. ۳۰همیشه تا چو شود شاخ گل چو چوگان سستچو گوی زرین گردد ببار بر نارنگ
31. ۳۱نشستگاه توبر تخت خسروانی بادنشستگاه عدوی تو در چه ارژنگ
32. ۳۲نصیب دشمن تو ویل و وای و ناله زارنصیب تو طرب و خرمی و ناله چنگ
33. ۳۳همیشه همچو کنون شاد باد و گلگون باددل تو از طرب و دو کف از نبید چو زنگ
34. ۳۴خجسته بادت عید ای خجسته پی ملکیکه با سیاست سامی و باهش هوشنگ