1. ۱بگذرانیدی سپاه از رود هایی کز قیاسژرف دریا باشد اندر جنب آن هر یک قلیل
2. ۲بس شگفتی نیست گر بر ژرف دریا بگذردلشکری کو را بود محمود دریا دل دلیل
3. ۳باز گشتی شادمان و بر ستوران سپاهاز فراوان زر و زیور بارها کردی ثقیل
4. ۴رای را زنده تو بجهاندی و بز دودی همیزنگ کفر از روی بیدینان به صمصام صقیل
5. ۵پشت اورا موج آن دریا بدریا در فکندکز پس پشتش پدید آوردی از خون قتیل
6. ۶ای برون آورده اندر کشور هندوستانپیل جنگی از حصار و کرگ پیل افکن ز غیل
7. ۷ژنده پیلان کز در دریای سند آورده ایسال دیگر بگذرانی از لب دریای نیل
8. ۸قرمطی چندان کشی کز خو نشان تا چند سالچشمه های خون شود در بادیه ریگ مسیل
9. ۹تا زجامه سوکواران بر زنان مصریانهمچو زر بخشش تو مست گرداند کفیل
10. ۱۰راست پنداری همی بینم که باز آیی ز مصردر فکنده در سرای ملحدان ویل و عویل
11. ۱۱وان سگ ملعون که خواننداهل مصر او را عزیزبسته و خسته به غزنین اندر آورده ذلیل
12. ۱۲دار اوبر پای کرده در میان مرغزارگرد کرده سنگ زیردار او چون میل میل
13. ۱۳تا چو بردار مخالف سنگها بیمر شوداهل بدعت سر بتابند از مخالف قال و قیل
14. ۱۴ای یمین دولت و دولت به تو گشته قویای امین ملت و ملت به تو گشته جمیل
15. ۱۵گرد راه و آفتاب معرکه نزدیک توخوشتر از گرد عبیر سوده و ظل ظلیل
16. ۱۶در جهانداری به ملک و در عدو بستن به جنگهم سلیمان را قرینی هم فریدون را بدیل
17. ۱۷جز تو در سیحون و جیحون از همه شاهان که دادمرغ و ماهی را طعام از طعنه رمح طویل
18. ۱۸تا غزلخوان را بباید وقت خواندن در غزلنعت از زلف سیاه و وصف از چشم کحیل
19. ۱۹تا به رنگ و بوی چون سوسن نباشد شنبلیدتا به طعم و فعل چون زیتون نباشد زنجبیل
20. ۲۰روز تو فرخنده بادو ملک تو پاینده بادبخت نیکت یار باد و دولت عالی عدیل
21. ۲۱بزم تو از روی ترکان حصاری چون بهشتجام تواز باده روشن چنان چون سلسبیل