1. ۱سرو دیدستم که باشد رسته اندر بوستانبوستان هرگز ندیدیم رسته بر سرو روان
2. ۲بوستانی ساختی تو برسر سرو سهیپر گل و پر لاله و پر نرگس و پر ارغوان
3. ۳ای بهار خوبرویان چند حیلت کرده ایتا چنین آراسته بر سرو بردی بوستان
4. ۴بوستانی کاندر و لولؤ گهر دارد غلافبوستانی کاندر و گل مشک دارد سایبان
5. ۵نرگس سیراب یابی اندرو وقت تموزلاله خود روی بینی اندرو گاه خزان
6. ۶بوستان بر سرو بردی این شگفت آید مرااین شگفتی با تو گفتم کان بودسحر بیان
7. ۷چشمهای تو ترا در جادوی تلقین کنندبا دو جادوی مساعد، جادویی کردن توان
8. ۸من ز لاله زعفران کردستم اندر عشق تواندرین گر نیک بندیشی شگفتی بیش ازآن
9. ۹بوستان بر سرو بردن گر بیاموزی مرامن بیاموزم ترا از لاله کردن زعفران
10. ۱۰این من از عشق تو دیدستم درین گیتی و بسعشق تو این از که دید از هیبت شاه جهان
11. ۱۱میر ابو احمد محمد، خسرو لشکر شکنمیر ابو احمد محمد، خسرو کشورستان
12. ۱۲آنکه دست دولتش را بوسه داده ست آفتابآنکه پای همتش را سر نهاده ست آسمان
13. ۱۳کمترین تدبیر او را کشوری باید بزرگکمترین فرمان او را لشکری باید گران
14. ۱۴روی چون تو ز کمان گردد مخالفرا به غربگر به شرق اندر کشد خسرو سوی مغرب کمان
15. ۱۵در مصاف دشمنان گربا کمان شورش گرفتمرد در جوشن بلرزد پیل در برگستوان
16. ۱۶از سنان نیزه او نیستان در سینه هاهمچنان باشد که راه آتش اندر نیستان
17. ۱۷چون شکاری دید با شیران در آید زان گروهچون سپاهی دید با پیلان ستیزد زان میان
18. ۱۸گر بروز صید شیر آواش ناگه بشنودبفسرد خون در تن او و آب گرددش استخوان
19. ۱۹ز فراوانی که آید شاه باشیران بصیداسب او خو کردو همدل گشت با شیر ژیان
20. ۲۰ازنهیب او نیارد شیر در صحرا گذشتزین قبل باشد همه ساله ببیشه در نهان
21. ۲۱مردمی و رادمردی زو همی بوید بطبعهمچنان کز کلبه عطار بوید مشک و بان
22. ۲۲هیچ فضلی نیست کایزد آن مراو را داده نیستزین شناسم من عنایتهای ایزد را نشان
23. ۲۳ایزد او را روز به کرده ست و روز افزون بملککس مبادا کو شود بر دولت او بدگمان
24. ۲۴هر کسی کوبدسکال شاه روز افزون شودرنج او افزون شود چون دولت او بر زیان
25. ۲۵نیکبختی هر کرا باشد همه زان سر بودکارزان سر نیک بایدگر نمیدانی بدان
26. ۲۶هر که را دولت جوان باشد بهر کامی رسدایزد او را دولتی داده ست پیروز و جوان
27. ۲۷آن همی بیند درو خسرو که در کسری قبادزان کند هر روز او را خوبی دیگر ضمان
28. ۲۸اینچنین دیدار در هر کار سلطان را بودعمر او پاینده باد و دولت او جاودان
29. ۲۹چون همی زینگو نه باشد رای سلطان اندروزینجهان بودن نیاید یا بدی همداستان
30. ۳۰من مر اورا در مدیحی روستم خواندم همیوین چنان باشد که خوانی گنج نه را گنجبان
31. ۳۱صد سپهسالار خواهد بودوی را در سپاههر یکی صد ره فزون از روستم درهر مکان
32. ۳۲تا دوسه ماه دگر مر خلق را خواهم نموداز پی او خوابگاهی ساخته بر تخت خان
33. ۳۳نیکخوتر زو همانا در جهان یک شاه نیستخوی نیکو بهتر از شاهی و ملک بیکران
34. ۳۴هر کجا روزی ز عدل و داد او کردندیاداندر آن روز از فراموشان بود نوشیروان
35. ۳۵از تواضع با من و با تو سخن گوید بطبعوز بلندی همتی دارد بر از چرخ کیان
36. ۳۶من ندانم تا چه بهتر زین دو نزدیک ملوکار چنین باید چنینست ار چنان باید چنان
37. ۳۷چون سخن گوید ادیبان رابیاموزد سخنچون سخن خواند فصیحانرا فرو بندد زبان
38. ۳۸هیچ حلق از مدح او خالی نباشد یک نفسهیچ جای از فضل او خالی نباشد یک زمان
39. ۳۹فضل او با روزگویی، روز گوید بیش گویمدح او بر ماه خوانی، ماه گوید بیش خوان
40. ۴۰کاشکی او را ازین شیرین روان مدح آمدیتا هزینه کردمی بر مدحش این شیرین روان
41. ۴۱گر هلاهل دردهان گیرد مثل مداح اوبا مدیح او هلاهل نوش گردد در دهان
42. ۴۲مدح او خوان گر قران خواندن ندانی از قیاستا همی خوانی مدیح او همی خوانی قران
43. ۴۳مدح او گوید همی و خدمتش جوید همیهر که راباشد زبان و هر که را باشد توان
44. ۴۴چون ز تختش یادکردی سرو بخرامد بباغچون ز تاجش یاد کردی زر برون آید زکان
45. ۴۵آن همی گوید جمال تخت او بر من فکنوین همی گوید بهای تاج او بر من فشان
46. ۴۶تا نباشد هیچ چیز اندر خرد بیش از خردتا نگنجد هیچ چیز اندر مکان بیش از مکان
47. ۴۷تا نیابی در ضمیر مردم سفله وفاهمچنان چون مهربانی در دل نامهربان
48. ۴۸شادباش و بر هواها کامران و کامکارشاه باش وبر زمانه کامجوی و کامران
49. ۴۹از امید او را نوید و بر مراد او را ظفربا نشاط او را قران و از بلا او را امان
50. ۵۰بهره او شادمانی باد ازین فرخنده عیدتا بدان شادی دل ما نیز باشد شادمان