1. ۱چو زر شدند رزان، از چه؟ از نهیب خزانبه کینه گشت خزان، با که؟ با ستاک رزان
2. ۲هوا گسست، گسست از چه؟ بر گسست از ابرز چیست ابر؟ ندانی تو؟ از بخار و دخان
3. ۳خزان قوی شد چون گل برفت، رفت رواستبنفشه هست؟ بلی، با که؟ با بنفشه ستان
4. ۴گزنده گشت، چه چیز؟ آب، چون چه؟ چون کژدمخلنده گشت همی باد، چون چه؟ چون پیکان
5. ۵بریخت که؟ گل سوری، چه چیز؟ برگ، چرا؟زهجر لاله، کجا رفت لاله؟ شد پنهان
6. ۶مگر درخت شکفته گناه آدم کرد ؟که از لباس چو آدم همی شود عریان ؟
7. ۷سمن ز دست برون کرد رشته لؤلؤچو گل ز گوش بر آورد حلقه مرجان
8. ۸چو می بگونه یاقوت شد، هوا بتدپیاله های عقیقی ز دست لاله ستان
9. ۹خزان بدست مه مهر در نوشت از باغبساط ششتری و هفت رنگ شاد روان
10. ۱۰که داد سیم به ابرو که داد زر بباد؟که ابر سیم فشانست و باد زرافشان
11. ۱۱هزاردستان دستان زدی بوقت بهارکنون بباغ همی زاغ راست آه و فغان
12. ۱۲هزار دستان امروز درخراسانستبمجلس ملک اینک همی زند دستان
13. ۱۳بمجلس ملک جنگجوی رزم آرایبمجلس ملک شیر گیر شهر ستان
14. ۱۴سپاهدار خراسان ابوالمظفر نصرامیر عالم عادل برادر سلطان
15. ۱۵چه گویم او را؟ وصف وچه خوانم او را؟ مدحچه بوسم او را؟ خاک و چه بخشم اورا؟ جان
16. ۱۶ز دل چه خواهد؟ فضل و زکف چه خواهد؟ جوددلش چه آمد؟ بحر و کفش چه آمد، کان
17. ۱۷از آن چه خیزد؟ درو، از این چه خیزد؟ زرسخا که ورزد؟ این و، عطا که بخشد؟ آن
18. ۱۸هنر نمود؟ نمود و، جهان گشاد؟ گشادیکی به چه؟ به حسام و، یکی به چه؟ به سنان
19. ۱۹به رزم ریزد، ریزد چه چیز؟ خون عدوبه صید گیرد، گیرد چه چیز؟ شیرژیان
20. ۲۰به علم دارد، دارد چه چیز؟ علم علیبه عدل ماند، ماند به که؟ به نوشروان
21. ۲۱برزمگه چه نماید؟ شجاعت و مردیببزمگه چه نمایه؟ سخاوت واحسان
22. ۲۲هوا چگونه بود پیش طبع او؟ نه سبکزمین چگونه بود پیش حلم او؟ نه گران
23. ۲۳رضای او به چه ماند؟ بسایه طوبیخصال اوبه چه ماند؟ بروضه رضوان
24. ۲۴سخای او به چه ماند؟ به معجز عیسیلقای او به چه ماند؟ به چشمه حیوان
25. ۲۵به صلح چیست؟ به صلح آفتاب روشن رایبه خشم چیست؟ به خشم آتش زبانه زنان
26. ۲۶رسیدپر کلاهش؟ بلی، به چه؟ بفلکگذشت همت او؟ از چه؟ از بر کیوان
27. ۲۷زند، زند چه؟ زند بر سر مخالف تیغکند ،کند چه؟ کند از تن مخالف جان
28. ۲۸دهد، دهد چه؟ دهد دوست را بمجلس مالبرد، برد چه؟ برد از عدو برزم روان
29. ۲۹نه در سخاوت او دیده هیچکس تقصیرنه در مروت اودیده هیچکس نقصان
30. ۳۰به تیغ پاره کند درقه های چون پولادبه تیر رخنه کند غیبه های چون سندان
31. ۳۱ایا نموده جهانرا هزار گونه هنرچو که؟ چو حیدر کرار و رستم دستان
32. ۳۲ز جنگ جستن تو وز سخانمودن توبهای تیغ گران گشت و نرخ زر ارزان
33. ۳۳که کرد آنچه تو کردی به روز حرب کتر؟بر آن سپاه که بودند زیر رایت خان
34. ۳۴ثنات گویم کز گفتن ثنای تو منثواب یابم همچون ز خواندن قرآن
35. ۳۵همیشه تا چو زنخدان و زلف دوست بودز روی گردی گوی و ز چفتگی چوگان
36. ۳۶سپید عارض معشوق زیر زلف بودچو پشت پهنه سیمین زدوده و رخشان
37. ۳۷سرسران سپه باش و پشت ملک و ملکخدایگان زمین باش و پادشاه زمان
38. ۳۸هزار مهر مه و مهرگان و عید و بهاربه خرمی بگذار وتو جاودانه بمان