1. ۱ای برید شاه ایران از کجا رفتی چنیننامه ها نزد که داری؟ بار کن! بگذار! هین
2. ۲کی جدا گشتی ز شاه و چندگه بودی براهچند گون دیدی زمان و چند پیمودی زمین
3. ۳سست گشتی تو همانا کز ره دور آمدیمانده ای دانم، بیا بنشین وبر چشمم نشین
4. ۴زود کن ما را خبر ده تا کی آید نزد ماشهریار شهریاران پادشاه راستین
5. ۵خسرو گیتی ملِک مسعودِ محمود آنکه نیستاز ملوک او را همال و از شهان او را قرین
6. ۶ناصر دین خدای و حافظ خلق خداینایب پیغمبر و پشت امیر المؤمنین
7. ۷کی بود کان خسرو پیروز بخت آید زراهبخت و نصرت بر یسارو فتح و دولت بر یمین
8. ۸از بزرگی و توانائی واز جاه و شرفرایت او بر گذشته ز آسمان هفتمین
9. ۹ز آرزوی روی او دلهای مابرخاسته ستچند خواهد داشتن دلهای مارا اینچنین
10. ۱۰عزم کی داردکه غزنین را بیاراید برویرای کی دارد که بر صدر پدر گردد مکین
11. ۱۱دار ملک خویش را ضایع چرا باید گذاشتمر سپاهان را چه باید کرد بر غزنین گزین
12. ۱۲لشگری دارد گران و کشوری دارد بزرگبلکه از دریای روم اوراست تا دریای چین
13. ۱۳هر که غزنین دیده باشد در سپاهان چون بودهر که نان میده بیند چون خورد نان جوین
14. ۱۴از حبش تا کاشغر و زکاشغر تا اندلسهرکجا گویی ملک مسعود، گویند آفرین
15. ۱۵این جهان محمود را بود و کنون مسعود راستنیست با او خسروانرا هیچ گفتار اندرین
16. ۱۶خانه محمود را مسعودزیبد کدخدایکدخدای خانه شیر عرین زیبد عرین
17. ۱۷هر کرا بینی و پرسی زوهمی یابی جوابهر که را خواهی بپرس وهرکه را خواهی ببین
18. ۱۸ایزداو را از پی سالا ری ملک آفریدزو که اولیتر بگنج و لشکر و تاج و نگین
19. ۱۹دولت او را چاکرست و روزگار او را رهیبخت نیک او را نصیرو کردگار اورامعین
20. ۲۰دوستی او را بر آب افکند پنداری خدایمهر اورا کرد گوی با گل آدم عجین
21. ۲۱دل ز شادی بازخندد چون سخن گویی از واو خداوند دلست و دل همی داند یقین
22. ۲۲هر که او را دوست باشد دل قوی دارد مداممهر او دینست و دل دایم قوی باشد بدین
23. ۲۳این جهان و آن جهان از خدمتش حاصل شودخدمت محموداو شاخیست از حبل المتین
24. ۲۴مزد یابد هر که او بر دشمنش لعنت کنددشمنش لعنت فزون یابد ز ابلیس لعین
25. ۲۵بس شگفتی نیست گر چون آبگینه بترکدهر دلی کز شاه ایران اندر آن بغضست و کین
26. ۲۶زو مخیرتر ملک هرگز نبیند صدر و گاهزو مبارزتر ملک هرگز نبیند اسب و زین
27. ۲۷خوشتر آید روز جنگ آواز کوس او را بگوشزانکه مستانرا سحرگه بانگ چنگ رامتین
28. ۲۸رزمگاه پر مبارز دوست تر دارد ملکزانکه باغی پر گل و پر لاله و پر یاسمین
29. ۲۹از شبیخون و کمین ننگ آید او را روز جنگدوست دارد جنگ لیکن بی شبیخون و کمین
30. ۳۰تیر بر پیل آزماید تیغ بر شیر ژیاناینت مردانه سواری، اینت مردی سهمگین
31. ۳۱دشمن از شمشیر او ایمن نباشد ور بوددر حصاری گرد او از ژرف دریا پارگین
32. ۳۲هیبت شمشیر او بر کشوری گر بگذردروی بر نایان کند چون روی پیران پر ز چین
33. ۳۳هیبتی دارد چنان کاندر مصاف آید پدیدهیبت اندر عقل و هوش و رای مردان رزین
34. ۳۴جاودانه شاد باد آن خسرو پیروز بختدشمن او جاودانه خوار و غمگین و حزین
35. ۳۵خانه او چون بهار از لعبتان چون نگارمجلس او چون بهشت از کودک چون حور عین