1. ۱نگار من آن لعبت سیمتنمه خُلُخ و آفتاب ختن
2. ۲برون آمد از خیمه و از دو زلفبنفشه پریشیده بر نسترن
3. ۳تماشا کنان گرد خیمه بگشتچو سروی چمان بر کنار چمن
4. ۴ز سر تا به بن زلف او پُر گرهز بن تا به سر جعد او پر شکن
5. ۵همی داد بینندگان را درودز دو رخ گل و از دو عارض سمن
6. ۶کمر خواست بستن همی بر میانسخن خواست گفتن همی با دهن
7. ۷نه بستن توانست زرین کمرنه گفتن توانست شیرین سخن
8. ۸بلی کس نبندد کمر بی میانبلی کس نگوید سخن بی دهن
9. ۹دهان و میان زان ندارد بُتمکه هردو عطا کرد روزی به من
10. ۱۰دل و تن مرا زین دو آمد پدیدوگرنه مرا دل کجا بود و تن
11. ۱۱فری روی شیر بن آن ماهرویکه دلها تبه کرد بر مرد و زن
12. ۱۲فری خوی آن بت که وقت شرابهمه مدحت خواجه خواهد ز من
13. ۱۳سپهر هنر خواجهٔ ناموروزیر جلیل احمد بن الحسن
14. ۱۴نوازنده اهل علم و ادبفزاینده قدر اهل سنن
15. ۱۵پژوهنده رای شاه عجمنصیحتگر شهریار زَمَن
16. ۱۶وزیر جهاندار گیتی فروزوزیر هنرپرور رایزن
17. ۱۷وزارت به اصل و کفایت گرفتوزیران دیگر به زرق و به فن
18. ۱۸وزارت به ایام او باز کرددو چشم فرو خوابنیده وسن
19. ۱۹به جنگ عدو با ملک روز و شبزمانی نیاساید از تاختن
20. ۲۰گهی رنجه ز آوردن ژنده پیلگهی مانده ز آوردن کرگدن
21. ۲۱جهان را همه ساله اندیشه بودازین تا نهد تخت او بر پرن
22. ۲۲کسی را که دختر بود چاره نیستکه باشد یکی مرد او را ختن
23. ۲۳جهان دختر خواجگی را همیبدو داد چون باز کرد از لبن
24. ۲۴سخاوت پرستندهٔ دست اوستبتست این همانا و آن برهمن
25. ۲۵گریزنده گشته‌ست بخل از کفَشکفش «قل اعوذ» است و بخل اهرمن
26. ۲۶ایا ناصح خسرو و کلک توبر احوال و بر گنج او مؤتمن
27. ۲۷چو من جلوه کرده‌ست جود تراعطای تو اندر هزار انجمن
28. ۲۸عطای تو بر زایران شیفته‌ستسخای تو بر شاعران مفتنن
29. ۲۹مثل زر کاهست و دست تو بادخزانه تو گنج تو بادخَن
30. ۳۰بسا مردم مستحقق را که توبر آوردی از ژرف چاه مِحَن
31. ۳۱نشان کریمی و آزادگیستبر آوردن مردم ممتحن
32. ۳۲به آزاد مردی و مردانگیتو کس دیده‌ای همسر خویشتن؟
33. ۳۳که باشد چون تو، هر که را گویمتز بر تو پوشد همی پیرهن
34. ۳۴ز آزادگان هر که او پیشتربه شکر تو دارد زبان مرتهن
35. ۳۵بزرگان همه زیر بار تواندچه بارست شکر تو بی ذل و من
36. ۳۶کسی نیست کز بندگان تو نیستبه هر گردنی طوق اندر فکن
37. ۳۷جهان زیر فرمانت گر شد رواستبه دارش وز او بیخ دشمن بکن
38. ۳۸مگر خدمت تست حبل المتینکه نوعیست از طاعت ذوالمنن
39. ۳۹اگر حاسد تست سالار ترکوگر دشمن تست میر یمن
40. ۴۰به یک رقعه برزن ختن بر چگلبه یک نامه برزن یمن بر عدن
41. ۴۱چه چیزست مهر تو در هر دلیکه شیرین‌تر از زر بود وز وطن
42. ۴۲بُخور و لباس عدوی ترازمانه چه خواند حنوط و کفن
43. ۴۳همی تا چو قمری بنالد ز سرونوا برکشد بلبل از نارون
44. ۴۴چو پشت برهمن شود شاخ گلبر او بر گل نو بسان وثن
45. ۴۵جهان دار و شادی کن و نوش خورمی از دست آن ترک سیمین ذقن
46. ۴۶فزوده‌ست قدر تو بفزای لهوگشاده‌ست گنج تو بگشای دن