1. ۱سیه زلف آن سرو سیمین منهمه تاب و پیچست و بند و شکن
2. ۲نگار مرا سرو آزاد خوانکنار من آن سرو بن را چمن
3. ۳بلندی و سبزی بود سرو رابلندست و سبزست معشوق من
4. ۴دل و تن فدا کردم آن ماه رانه دل ماند با من کنون و نه تن
5. ۵ز تن کردم آن بی میان را میانز دل کردم آن بی دهن را دهن
6. ۶مرا جز پرستیدنش کارنیستبلی بت پرستیست کار شمن
7. ۷بنازم از و همچو فضل و ادببه فززند دستور شاه زمن
8. ۸ابوالفتح کازادگان جهانشد ستند بر جود او مفتنن
9. ۹رهایی بدو یابد اندر جهانز دست محن مردم ممتحن
10. ۱۰چنان کو بجوید هوای ولیبرهمن نجوید هوای وثن
11. ۱۱هر آن کس که بر کین او دست سودبه دستش دهد دست محنت رسن
12. ۱۲بسوزد ز دور آتش خشم اوبر اندام اعدای او پیرهن
13. ۱۳ایا خوانده صلح تو و جنگ توکتاب امان و کتاب فتن
14. ۱۴اگر بر یمن خشم تو بگذردنتابد سهیل یمن از یمن
15. ۱۵وگر بر عدن خلق تو بگذردازو جنت عدن گردد عدن
16. ۱۶کسی کز رضای تو بیرون شودزمانه بدوزد مر او را کفن
17. ۱۷اگر کرگدن پیشت آید به جنگبپردازی او را ز شغل بدن
18. ۱۸سواری بلند اسب را ره کندسنان تو در الیه کرگدن
19. ۱۹ندانم که با دست یا آتشستبه زیر تو آن باره پیلتن
20. ۲۰ازو رفتن نرم و از گور تکز پرنده پرواز و زو تاختن
21. ۲۱گر از ژرف دریا بخواهی گذشتاز او بگذرد زین بر او برفکن
22. ۲۲ایا دیده فضل و دست هنرایا بازوی دین و پشت سنن
23. ۲۳به حری ز تو گستریده ست نامبه هر جایگاه و به هر انجمن
24. ۲۴ز عدل و ز انصاف تو در جهاننیندیشد از شیر شرزه شدن
25. ۲۵هر آن کز تو ای خواجه دور اوفتادبراو کارگر گشت تیغ محن
26. ۲۶رهی تا ز درگاه تو دور شدبمانده ست از دولت خویشتن
27. ۲۷همی تا سپیده دم اندر بهارنوا برکشد زند خوان از فنن
28. ۲۸به شادی بناز و به دولت برآرسر برج دولت به برج پرن
29. ۲۹به فضل تو گویندگان متفقبه شکر تو آزادگان مرتهن