1. ۱اندر آمد به باغ باد خزانگرد برگشت گرد شاخ رزان
2. ۲رز دژم روی گشت و لرزه گرفتعادت او چنین بود به خزان
3. ۳رز چرا تراسدای شگفت ز بادچون نترسد همی رز از رزبان
4. ۴باز رزبان به کارد برد رزبچه نازنین کند قربان
5. ۵گرچه سردست باد را زنهارنرسد زومگر به جامه زیان
6. ۶جامه خوشتر بر تو یا فرزندنی که فرزند خوشترست از آن
7. ۷رز مسکین به مهر چندین گاهبچه پرورد در بر و پستان
8. ۸رفت رزبان سنگدل که دهدمادران را ز بچگان هجران
9. ۹ما غم رز چرا خوریم همیخیز تا باده ها خوریم گران
10. ۱۰ساقیا! بار کن ز باده قدحباده چون گداخته مرجان
11. ۱۱مطربا! تو بساز رود نخستمدحت خواجه عمید بخوان
12. ۱۲خواجه بوسهل داد پرور و دینکدخدای برادر سلطان
13. ۱۳آن بزرگ آمده زخانه خویشوز بزرگی بدو دهند نشان
14. ۱۴دیده پیوسته در سرای پدرز ایران را و شاعران برخوان
15. ۱۵چشم او پر زمال ونعمت خویشزو رسیده عطا بدین و بدان
16. ۱۶همه تا کوشد اندر آن کوشدکه دل غمگنی کند شادان
17. ۱۷خدمت او همی کند همه کساو کند باز خدمت مهمان
18. ۱۸مجمع شاعران بود شب و روزخانه آن بزرگوار جهان
19. ۱۹راست گویی جدا جدا هر روزهمه را هست نزد او دیوان
20. ۲۰نامجویست و زود یابد نامهر که را فضل باشد و احسان
21. ۲۱هر که نیکو کند نکو شنودگر ندانسته ای درست بدان
22. ۲۲خواجه را بیهده گرفته نشدراه مردان و مهتران و ردان
23. ۲۳همچنان کز ستارگان خورشیدخواجه پیداست از همه اقران
24. ۲۴نزد او عرض او عزیز ترستاز گرامی تن و عزیز روان
25. ۲۵در جوانی بزرگنامی یافتوین عجایب بود ز مرد جوان
26. ۲۶تا هوا را پدید نیست کنارتا فلک را پدید نیست کران
27. ۲۷تا بخار از زمین شود به هواتا فرود آید از هوا باران
28. ۲۸دولتش یار باد و بخت رفیقرای او کارکرد زین دو میان
29. ۲۹قسمش از مهرگان سعادت و عزقسم بدخواه او بلا و هوان