1. ۱باغ پر گل شد و صحرا همه پر سوسنآبها تیره و می تلخ و خوش و روشن
2. ۲کوه پر لاله و لاله همه پر ژالهدشت پر سنبل و سنبل همه پر سوسن
3. ۳ز ابر نوروزی و باران شبان روزینه عجب باشد اگر سبزه دمد ز آهن
4. ۴آب چون صندل و صندل به خوشی چون میبوستان پر گل و گلها ز در گلشن
5. ۵اینت نوسالی ونوماهی و نوروزیبه نشاط و طرب و خرمی آبستن
6. ۶من و باغی خوش و پاکیزه لب جوییدل من بگرفت از خانه و از برزن
7. ۷یافتم باغی پر شمع و پر از شعلهرستم از دود چراغ و ز دم روزن
8. ۸چون برون آیم از ین باغ مرا باشدمجلس خواجه و از گل بزده خرمن
9. ۹شمسه مجلس خسرو عضدالدولهخواجه عبدالله بن احمد بن لکشن
10. ۱۰آن مروت را میر و ملک و مهترآن کریمی را جای و وطن و مسکن
11. ۱۱از جوانمردی شیرین شده در هر دلوز خردمندی کافی شده در هر فن
12. ۱۲نه ز همدستان ماننده به همدستینه ز همکاران ماننده بدو یک تن
13. ۱۳آنچنان معنی کو جوید و بنگاردکه تواند به جهان جستن و آوردن
14. ۱۴نامه صاحب با نامه او باشدهمچون کرباس حلب با قصب مقرن
15. ۱۵چو شمار آمد، بی رنج، به یک ساعتبر تو بشمارد یک خانه پر از ارزن
16. ۱۶نه به یک شغل ستوده‌ست و به یک موضعکه به هر کار ستوده‌ست و به هر معدن
17. ۱۷خوان او دایم پر زایر و پر مهمانور جز این باشد حقا که کند لکهن
18. ۱۸زایران را هم از او نعمت و هم دانشوانگه از منت آزاده دل و گردن
19. ۱۹گر همه نعمت یک روز به ما بخشدننهد منت بر ما و پذیرد من
20. ۲۰گر به خوشخویی از تو مثلی خواهندمثل از خوی خوش و مکرمت او زن
21. ۲۱صورتی نیکو چونان که به دیداریخوار گرداند با شوی دل هر زن
22. ۲۲پارسا دارد خویی که بر او حاسدنَبَرد جز به جوانمردی و رادی ظن
23. ۲۳به هر آن برزن کو برگذرد روزیبوی مشک آید تا سالی از آن برزن
24. ۲۴مشتری رویی کز شرم بدانجایستکه به گرمابه مثل پوشد پیراهن
25. ۲۵به گه غیبت چونانکه دگر کس رانتواند گفت او را سقطی دشمن
26. ۲۶به نکو خویی خالی کند از کینهدل بدخواهی همچون دل اهریمن
27. ۲۷گر به ماه دی در باغ شود خندانگل بخنداند در ماه دی و بهمن
28. ۲۸نکند مستی هر چند که در مجلسننهد سه‌یکی بر دست کم از یک من
29. ۲۹ای جوانمرد که با سنگی و با حلمیبر حلم تو چو با دست که قارن
30. ۳۰هم هنر داری و هم نام نکو دارینام نیکو را در گیتی بپراکن
31. ۳۱تا جهان باشد شادی کن و خرم زیبیخ انده را یکسر ز جهان برکن
32. ۳۲روز خوش می خور و شب خوش به بر اندر کشدلبر خوشی و نرمی چو خز ادکن
33. ۳۳روز نوروزست امروز و سر سالستساتگینی خور و از دست قدح مفکن
34. ۳۴سر سال نو فرخنده کناد ایزدبر تو و بر من و بر خواجه حسین من