1. ۱مهرگان رسم عجم داشت به پایجشن اوبود چو چشم اندربای
2. ۲هر کجا در شدم از اول روزبا می اندر شدم و بر بط و نای
3. ۳تامه روزه در آمیخت بدویآنهمه رسم نکو ماند به جای
4. ۴کارها تنگ گرفته ست بدویروزه تنگخوی کج فرمای
5. ۵با چنین ماه چنین جشن بودهمچو در مزکت آدینه سرای
6. ۶زین سبب دان که تسلی منستمیر ابو یعقوب آن بار خدای
7. ۷عضد دولت یوسف کز فضلهر چه بایست بدو داد خدای
8. ۸از بزرگان و ز تدبیر گرانپیشدستست به تدبیر و به رای
9. ۹زو مبارزتر و زو پر دلترننهد کس به رکیب اندر پای
10. ۱۰دایم از زنگ زره بر تن اوچون پرباز بود پشت قبای
11. ۱۱جنگجوییست که با حمله اونبود هیچ مبارز را پای
12. ۱۲هیچ کس نیست که با شاه جهانیک سخن گوید ازین شاه ستای
13. ۱۳گوید: ای بار خدای ملکانیا همایونتر از بال همای
14. ۱۴آن دل را دو تن نازک رارنج واندیشه چندین منمای
15. ۱۵تا کی این رنج ره و گرد سفروین تکاپوی دراز و شو و آی
16. ۱۶لشکر آرای چنین یافته ایتو بیاسای و ز شادی ماسای
17. ۱۷هر چه ناکرده بمانده ست ترادر بر او کن و اورافرمای
18. ۱۸او خود اندیشه کار تو برددل زاندیشه به یکره بزدای
19. ۱۹تاببینی که به یک سال کندپر زدینار و درم قلعه نای
20. ۲۰او همانست که پیش تو ستددره کشمیر از لشکر رای
21. ۲۱او همانست که از گردن خویشمرد را کرد به رمح اندروای
22. ۲۲جوشن خویش در او پوش و مپوشتو برو بازوی خوبان فرسای
23. ۲۳بر همه گیتی اورا بگماروانگهی برهمه گیتی بخشای
24. ۲۴گربه جنگ آید پوشیده زرهوای برهر که به جنگ آید وای
25. ۲۵شیر آهن خای آن روز شوداز نهیب و ز فزع بازو خای
26. ۲۶اسب اورا چه لقب ساخته اندمملکت گیر و ولایت پیمای
27. ۲۷اسب او با کوس آموخته ترز اشتر پیر به آواز درای
28. ۲۸ای فریدن ظفر رستم دلای مبارز شکر گرد ربای
29. ۲۹آخر این کارترا باید کرددل بدین دارو بدین کار گرای
30. ۳۰تو بدین از همه شایسته تریهمچنین باش و همه ساله تو شای
31. ۳۱ناگشاده به جهان آنچه بماندتو به فرمان شهنشه بگشای
32. ۳۲دوستانش را یک یک بنوازدشمنانش را یک یک بگزای
33. ۳۳تو بزی خرم و پاینده بباشروز و شب مجلس و میدان آرای
34. ۳۴گل و می خواه بر این جشن امشباز رخ نخشبی و دولب قای