1. ۱عاشقان را خدای صبر دهادهیچکس را بلای عشق مباد
2. ۲با همه بیدلان برابر گشتهر که اندر بلای عشق افتاد
3. ۳هر که را عشق نیست اندُه نیستدل به عشق از چه روی باید داد
4. ۴عشق بر من دَرِ نشاط ببستعشق بر من دَرِ بلا بگشاد
5. ۵وای عشقا چه آفتی که ز توهیچ عاشق همی نیابد داد
6. ۶با بلاهای تو و با غم توتن ز کُه باید و دل از پولاد
7. ۷دل من بستدی چه دانم کردهم به خواجه برم زدست تو داد
8. ۸از قدم تا به سر همی تن مندل شود چون ز خواجه آرم یاد
9. ۹مهتر پاک خوی پاک سیرخواجه سید عمیدا، زیاد
10. ۱۰خواجه بوبکر کز نوازش اوکار ویران من شده‌ست آباد
11. ۱۱آنکه بی خدمتی و بی سببیهست با من به جان شیرین راد
12. ۱۲راد مردی و نیکنامی رااو نهاده‌ست در جهان بنیاد
13. ۱۳رادی مهتران ز روی ریاستوان خواجه ز گوهر وز نژاد
14. ۱۴خرد و مردمیش روز افزونفضل و آزادگیش مادرزاد
15. ۱۵هر که او تیز هوش‌تر ز ادبخواند او را مقدم و استاد
16. ۱۶همچو نوباوه برنهاد به چشمنامه او خلیفهٔ بغداد
17. ۱۷با دبیران خویش گفت که کسمر سخن را چنین نهد بنلاد
18. ۱۸خواجه بوبکر بُوَد گوی ادبایزد او را بقا و عمر دهاد
19. ۱۹لقب او سپهر آداب استوین لقب صاحب جلیل نهاد
20. ۲۰ای نمودار معجزات مسیحای سزاوار پیشگاه قباد
21. ۲۱تا من از درگه تو دور شدمبی تکلف همی نگردم شاد
22. ۲۲آنچه بی تو برین دلست از غمنه همانا که بود بر فرهاد
23. ۲۳دور کردی مر از خدمت خویشچون شمن را ز لعبت نوشاد
24. ۲۴همه امید من تویی در غمتو رسیدی همی مرا فریاد
25. ۲۵داد و نیکویی از تو دارم چشمچون ز تو جور بینم و بیداد
26. ۲۶شاد گردان مرا بدیدن خویشتا دل من شود ز رنج آزاد
27. ۲۷تا نباشد به هیچ عقد و شمارهفت چون هفده هشت چون هشتاد
28. ۲۸تا به وقت بهار و وقت خزانگل بروید ز آذر و خرداد
29. ۲۹یک غم دشمنان تو صد بادشادی و عز تو یکی هفتاد
30. ۳۰بد سکال تو و مخالف توخسر جنگجوی با داماد
31. ۳۱عید نوروز بنده دیدن تستعید نوروز بر تو فرخ باد