1. ۱ای آنکه همی قصه من پرسی هموارگویی که چگونه ست بر شاه تراکار
2. ۲چیزیکه همی دانی بیهوده چه پرسیگفتار چه باید که همی دانی کردار
3. ۳ور گویی گفتار بباید ز پی شکرآری ز پی شکر بکار آید گفتار
4. ۴کاریست مرا نیکو و حالیست مرا خوببا لهو وطرب جفتم با کام وهوایار
5. ۵از فضل خداوند و خداوندی سلطانامروز من از دی به و امسال من ازپار
6. ۶با ضیعت بسیارم و با خانه آبادبا نعمت بسیارم و با آلت بسیار
7. ۷هم با رمه اسبم و هم با گله میشهم با صنم چینم وهم بابت تاتار
8. ۸ساز سفرم هست ونوای حضرم هستاسبان سبکبار و ستوران گرانبار
9. ۹از ساز مرا خیمه چوکاشانه مانیوز فرش مرا خانه چو بتخانه فرخار
10. ۱۰میران و بزرگان جهان راحسد آیدزین نعمت وزین آلت و زین کار و ازین بار
11. ۱۱محسود بزرگان شدم از خدمت محمودخدمتگر محمود چنین باید هموار
12. ۱۲باموکبیان جویم در موکب او جایبا مجلسیان یابم در جلس او بار
13. ۱۳ده بار، نه ده بار، که صدبار فزون کرددر دامن من بخشش او بدره دینار
14. ۱۴گر شکر کنم خواسته داده ست مرا شاهچون شکر کنم در خور این ابلق رهوار
15. ۱۵از خواسته بارامش و با شادی بودمزین اسب شدم با خطر و قیمت و مقدار
16. ۱۶این اسب نه اسبست که سرمایه فخرستمن فخر بکف کردم و ایمن شدم از عار
17. ۱۷اسبی که چنو شاه دهد اسب نباشدتاجی بود آراسته از لؤلؤ شهوار
18. ۱۸ای آنکه بیاقوت همی تاج نگاریبر تاج شهان صورت این مرکب بنگار
19. ۱۹دشمن که برین ابلق رهوار مرادیدبی صبر شدو کرد غم خویش پدیدار
20. ۲۰گفتا که به میران و به سر هنگان مانیامروز کلاه و کمرت باید ناچار
21. ۲۱گفتم تو چه دانی که شب تیره چه زایدبشکیب و صبوری کن و تا شب بنهد بار
22. ۲۲باشد که بدین هر دو سزاوار ببیندآن شه که بدین اسب مرا دید سزاوار
23. ۲۳خواهم کله واز پی آن خواهم تا تومارا نزنی طعنه به کج بستن دستار
24. ۲۴کار سره و نیکو بدرنگ برآیدهرگز بنکویی نرسد مرد سبکسار
25. ۲۵با وقت بود بسته همه کار و همه چیزبی وقت بود کار بسر بردن دشوار
26. ۲۶چون حال براین جمله بود وقت ببایدچون وقت بود کار چنان گردد هموار
27. ۲۷من تنگدلی پیشه نگیرم که بزرگانکس را ببزرگی نرسانند بیکبار
28. ۲۸خدمت کنم او را به دل و دیده همه روزاز بهر دعا نیز بشب باشم بیدار
29. ۲۹گویم که خدایا بخدایی و بزرگیتکو را بهمه حال معین باش و نگهدار
30. ۳۰چندانکه بود ممکن واو را بدل آیدعمرش ده و هرگز مرسانش بتن آزار
31. ۳۱تا در عوض عمر که بدهی ز پی دیندر مصر کند قرمطیانرا همه بردار
32. ۳۲کم کن بقوی بازوی او قرمطیانراچونانکه بشمشیرش کم کردی کفار
33. ۳۳توفیق ده او را و ببر تا بکند حجچون کرد بشادی و بپیروزی باز آر
34. ۳۴پیوسته ازو دور بود انده و دایمبا خاطر خرم بود و با دل هشیار
35. ۳۵دو دولت و در ملک همیدار مر او رابا سنت و باسیرت پیغمبر مختار