1. ۱همی نسیم گل آرد به باغ بوی بهاربهار چهر منا! خیز و جام باده بیار
2. ۲اگرچه باده حرامست ظن برم که مگرحلال گردد بر عاشقان به وقت بهار
3. ۳خدای، نعمت، ما را ز بهر خوردن دادبیا و نعمت او را ز ما دریغ مدار
4. ۴چه نعمتست به از باده باده خواران راهمین بس است وگرچند نعمتش بسیار
5. ۵به خاصه اکنون کز سنگ خاره لاله دمیدز لاله کوه چو دیبای لعل شد هموار
6. ۶ز گلبنان شکفته چنان نماید باغکه میر پره زده‌ستی به دشت بهر شکار
7. ۷امیر ما عضد دولت و مؤید دیندرِ امید بزرگان وقبله احرار
8. ۸بزرگواری کاندر میان گوهر خویشپدیدتر ز علم در میان صف سوار
9. ۹مبارزی که به مردی و چیره دستی و رنگچنو یکی نبود در میان بیست هزار
10. ۱۰دو مرد زنده نماند که صلح تاند کرددر آن حصار که او یک دو تیر برد به کار
11. ۱۱به روی باره اگر برزند به بازی تیرز سوی دیگر تیرش برون شود ز حصار
12. ۱۲سلاح درخور قوت هزار من کندیاگر نیابد او را ز بهر بازی یار
13. ۱۳کمان او را بینی فتاده پنداریمهینه شاخی افتاده از مهینه چنار
14. ۱۴چنو سوار نیارد نگاشتن به قلماگرچه باشد صورتگری بدیع نگار
15. ۱۵ز دور هر که مر او را بدید یکره گفتزهی سوارِ نکو طلعتِ نکو دیدار
16. ۱۶ز خوب طلعتی و از نکو سواری کوستز دیدنش نشود سیر دیدهٔ انظار
17. ۱۷نکو لقا و نکو عادت و نکو سخن استنکو خصال و نکو مذهب و نکو کردار
18. ۱۸درم کش است و کریمی که در خزانه اودرم نیابد چندان که برکشد زوار
19. ۱۹درم که بر همه شاهان بزرگ دارد قدربر امیر ندارد به ذره‌ای مقدار
20. ۲۰اگر بیابد روزی هزار تنگ درمهزار و صد بدهد کارش این بود هموار
21. ۲۱مرا غم آید اگرچه مرا دلی‌ست فراخز مال دادن و بخشیدن بدان کردار
22. ۲۲چنان ملک را باید که باشدی هر روزخزانه پر درم و پر سلیح و پر دینار
23. ۲۳چو خرج خویش فزونتر ز دخل خویش کندز زر و سیم خزانه تهی شود ناچار
24. ۲۴دگر که نام نکو یافته‌ست، و نام نکونکوتر از گهر نابسوده صد خروار
25. ۲۵شریف‌تر زان چیزی بود که محتشمانهمی کنند به هر جای فضل او تکرار
26. ۲۶بزرگتر زان چیزی کجا بود که ازوهمی رسد ز دل و دست او به دستگزار
27. ۲۷هر آنچه من ز کریمی و فضل او گویمکنند باور و بر من نباید استغفار
28. ۲۸رسد ز خدمت او بی خطر به جاه و خطرکند ز خدمت او بی یسار ملک و یسار
29. ۲۹مرا به خدمتش امروز بهترست از دیمرا به دولتش امسال خوشترست از پار
30. ۳۰هزار سال زیاد این بزرگوار ملکعزیز باد و عدو را ذلیل کرده و خوار
31. ۳۱خجسته بادش نوروز و همچنان همه روزبه شادکامی بر کف گرفته جام عقار
32. ۳۲همیشه در بر او کودکی چو لعبت چینهمیشه مونس او لعبتی چو نقش بهار