1. ۱کاشکی کردمی از عشق حذریا کنون دارمی از دوست خبر
2. ۲ای دریغا که من از دست شدمنوز ناخورده تمام از دل بر
3. ۳چون توان بود برین درد صبورچون توان برد چنین روز بسر
4. ۴عشق با من سفری گشت و بماندمونس من به حضر خسته جگر
5. ۵دور بودن ز چنان روی ،غمیستهر چه دشوارتر و هر چه بتر
6. ۶پیک غزنین نرسیده ست که منخبری یابم از دوست مگر
7. ۷سفر از دوست جدا کرد مراگم شود از دو جهان نام سفر
8. ۸من شفاعت کنم امسال ز میرتا مرا دست بدارد ز حضر
9. ۹میر یوسف پسر ناصر دینلشکر آرای شه شیر شکر
10. ۱۰چون شه ایران والا به نسببا شه ایران همتا به گهر
11. ۱۱آنکه بر درگه سلطان جهانجای او پیشتر از جای پسر
12. ۱۲همه نازیدن میر از ملک استزین ستوده ست بر اهل هنر
13. ۱۳همچنان در خور از روی قیاسکان ملک شمست این میر قمر
14. ۱۴ملک او را بسزا دارد از آنکیاد گارست ملک را ز پدر
15. ۱۵لاجرم میر گرفته ست مدامخدمت او چو نماز اندر بر
16. ۱۶روز و شب پیش همه خلق زبانبثنا گفتن او دارد تر
17. ۱۷همه از دولت او جوید نامهمه در خدمت او دارد سر
18. ۱۸تا ثنای ملک شرق بودبثنای دگران رنج مبر
19. ۱۹این هم از خدمت باشد که ز منبخرد مدح شه شرق بزر
20. ۲۰دوستانرا دل از اینگونه بوددوستارانرا زین نیست گذر
21. ۲۱شاد باد آن هنری میر که هستپادشاهی و شهی را در خور
22. ۲۲آن نکو سیرت و نیکو مذهبآن نکو منظر ونیکو مخبر
23. ۲۳آنکه اندر سپه شاه کسیپیش او نام نگیرد زهنر
24. ۲۴چون عطا بخشد اقرار کنیکه جهانرا بر او نیست خطر
25. ۲۵چون بجنگ آید گویی که مگرنرسیده ست بدونام حذر
26. ۲۶از حریصی که بجنگست مثلجنگ را بندد هر روز کمر
27. ۲۷دشمنانرا چو کمان خواهد میرهیچ امید نماند به سپر
28. ۲۸همه کتب عرب و کتب عجمبر تو بر خواند چون آب زبر
29. ۲۹سخنانش همه یکسر نکتستچون سخن گوید تو نکته شمر
30. ۳۰تا همی سرخ بود آذر گونتا همی سبزبود سیسنبر
31. ۳۱تا بود لعلی نعت گل نارچون کبودی صفت نیلوفر
32. ۳۲شادمان باد و بکام دل خویشآن پسندیده خوی خوب سیر
33. ۳۳نیکوانی چو نگار اندر پیشدلبرانی چو بهار اندر بر
34. ۳۴همچو این عید بشادی و خوشیبگذاراد و هزاران دگر