1. ۱حدیث نوشدن مه شنیده ای به خبربکاخ در شو و ماه و ستارگان باز نگر
2. ۲مرا ز نو شدن مه غرض مبارکی استچو ماه بینی بشتاب و روزگار مبر
3. ۳بدان شتاب که من خواهم ار ندانی تاختمیان تاختن آوازه ده که با ده بخور
4. ۴نصیب روزه نگه داشتم دگر چکنمفکند خواهم چو دیگران بر آب سپر
5. ۵مهی گذشت که بر دست من نیامد میچگونه باشم ازین پارساتر و بهتر
6. ۶دلم ز روزه بپوسید وهم ز توبه گرفتچنین همی نتوان برد روزگار بسر
7. ۷ز چنگ روزه بزنهار عید خواهم رفتبر او بنالم و گویم مرا ز روزه بخر
8. ۸اگر تو خود نخری خواجه را کنم آگاهکه این معامله را او کند ز تو بهتر
9. ۹حدیث آنکه من از روزه چون غمی شده امبگوش خواجه رسد بر زبان عید مگر
10. ۱۰جلیل خواجه آفاق احمد آنکه بودبزرگوار به فضل و به دانش و به هنر
11. ۱۱بزرگوار جهان خواجه بلند نسبخنک روان پدر زین حلال زاده پسر
12. ۱۲اگر چه گوهرش از گوهر شریف وی استچنین شریف نبود اندرین شریف گهر
13. ۱۳ز جاه و حشمت او در تبار و گوهر اوهمی فزاید جاه و جمال وقدر و خطر
14. ۱۴فضایل و هنر ذات او بحیله و جهدشماره کرد نداند همی ستاره شمر
15. ۱۵گر از کفایت گویند با کفایت اوهمه کفایت صاحب شود هبا و هدر
16. ۱۶ور از مروت گویند با مروت اوهمه مروت آل برامکه ست ابتر
17. ۱۷سخای او را روز عطا وفا نکندسرشک ابر و نبات زمین و برگ شجر
18. ۱۸در سرای گشاده ست بر وضیع و شریفنهاده روی جهانی بدان مبارک در
19. ۱۹سرا و مجلس پر مردم و دو رویه بپایغلام و چاکر هر یک بخدمت اندر خور
20. ۲۰یکی برون نشود تادرون نیاید دهچنین سرای که بیند بدین جهان اندر
21. ۲۱وگر زمانی خالی شود ز خلق، سرایبجستجوی فرستد بهر سویی چاکر
22. ۲۲بزرگوار دلا کو چنین تواند کردنبود هیچ دل اندر جهان بدین گوهر
23. ۲۳دل پدر ز پسرگاه گاه سیر شوددلش همی نشود سیر از ربیع و مضر
24. ۲۴بزرگ نامی جوید همی و نام بزرگنهاده نیست بکوی و فکنده نیست بدر
25. ۲۵بفضل و خوی پسندیده جست باید نامدگر بدامن مال و به بذل کردن زر
26. ۲۶هر آنچه باید ازین باب کردو خواهد کردچو تخم نیک فکنده ست نیک یابد بر
27. ۲۷نه بیهده سخنش در میان خلق افتادنه خیر خیر ثنا گوی او شد آن لشکر
28. ۲۸چرا جز او را آواز نام نیک نخاستازین سران و بزرگان که حاضرند ایدر
29. ۲۹اگر چنو دگرستی بمردی و بفضلچنو شدستی معروف و گستریده اثر
30. ۳۰بقاش بادو بکام و مراد دل برسادمباد خانه او خالی از سعادت و فر
31. ۳۱همیشه یافته از دوستان خویش مرادهمیشه یافته بر دشمنان خویش ظفر
32. ۳۲خزان و آمدن عید و رفتن رمضانخجسته باد برآن میر فر خجسته اثر