1. ۱گر سرو به بیند قدرعنای فرامرزاز پا فتد و بوسه زند پای فرامرز
2. ۲نه سرو بود در همه تبریز و نه شمشاداز شرم قد و قامت زیبای فرامرز
3. ۳این جای به خلخ کند آن جای به نوشادکان جا نبود هم سر و هم تای فرامرز
4. ۴با سرو سهی باد صبا وقت سحر گفت:کای بنده بالای دلارای فرامرز
5. ۵از باغ ولی عهد برون از چه شدی؟ گفت:یا جای من است این جا یا جای فرامرز
6. ۶ظلم است اگر هم چو منی جلوه گر آیدآن جا که بود جلوه گری های فرامرز
7. ۷در محفل دارا چو به رقص آید، آیدرقاصه گردون به تماشای فرامرز
8. ۸ور چرخ زند قطره سیماب بود لیکسیماب که دیده است به سیمای فرامرز؟
9. ۹دردا که بدین سان که بود دام دل و دینپیچ و خم زلفین سمن سای فرامرز
10. ۱۰ترسم که زکف سبحه نهد زاهد بی خیردر سلسله زلف چلیپای فرامرز
11. ۱۱اما نه که آن کور دل از غایت امساکهرگز ندهد دل به تماشای فرامرز
12. ۱۲او هم چو مگس عاشق حلوا بود اماحلوای شب جمعه، نه حلوای فرامرز
13. ۱۳قارون شود ارصوفی و گیرد ره بازارپشمینه خرد باز نه دیبای فرامرز
14. ۱۴خرما نبود مفت که بی چاره نه ناچارخاید به عوض هسته خرمای فرامرز
15. ۱۵با ساده رخان ساده دلی را چه اگر نیستبر خاطرشان نقش تولای فرامرز
16. ۱۶ای باد صبا جز تو کسی کو که رسانداین عرضه به خاک در دارای فرامرز؟
17. ۱۷کای شاه جهان گرگ که در کسوت میش استدزدی که بود خازن کالای فرامرز
18. ۱۸بر لب سخن از جام می کوثر و در دلدارد هوس جرعه صهبای فرامرز
19. ۱۹احمق بود اما نه بدین مرتبه کآخرعقبی بنهد در سر دنیای فرامرز
20. ۲۰آخر نه مگر هر شبه در زیر توان خفتروز ار نه توان رفت ببالای فرامرز
21. ۲۱زین غم نخورم لیک که با این همه اخلاصحاشا که دهد دل به تمنای فرامرز
22. ۲۲خود باغ جنان شاه جهان راست که بیندهر شام و سحری روی دلارای فرامرز
23. ۲۳گر شه چو سکندر طلبد چشمه حیوانگو می طلب از موی سمن سای فرامرز
24. ۲۴گل یک دو سه روزی که به باغ آید در باغزیباست، نه هم چون رخ زیبای فرامرز