1. ۱الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
2. ۲دژم روئی و گیتی را کند آثار تو خرمسیه فامی و عالم را کند دیدار تو روشن
3. ۳گهی بر گوشه گردون نهاده مر ترا گوشهگهی بر دامن خورشید بسته مر ترا دامن
4. ۴گهی بادت بود مرکب گهی چرخت بود میدانگهی برت بود مکمن گهی بحرت بود معدن
5. ۵گهی چون پشت شاهینی و گه چون سینه آهوگهی چون سیمگون خزی گهی چون نیلگون ادکن
6. ۶تو بربستی درختان را هم از بیجاده پیرایهتو پوشیدی چمنها را هم از فیروزه پیراهن
7. ۷زمین را رنگ تو دارد برنگ صدر حورالعینهوا را لون تو دارد بلون جان اهریمن
8. ۸میان هر زمینی هست گوئی صد نگارستانمیان هر درختی هست گوئی صد چغانه زن
9. ۹شمال اندر میان باغ و بوستان هست زرافشانسحاب اندر میان دشت و وادی گشته دیباتن
10. ۱۰بهر کاخی که بنشینی ازو بینی دو صد خرگهبهر دشتی که پیمائی در او بینی دو صد خرمن
11. ۱۱ز مرجان ارغوان را کرد نیسان یاره در ساعدز لؤلؤ یاسمن را بست گردون عقد بر گردن
12. ۱۲نهفته باغ در لؤلؤ نهفته شاخ در دیباسرشته شاخ در کافور و سوده آب در چندن
13. ۱۳میان بوستان خیره بماند نرگس اندر گلچنان کاندر رخ معشوق ماند خیره چشم من
14. ۱۴نگاری کز فراق او بدرد اندر همی پیچمگهی زاری کنم با دل گهی خواری کنم با تن
15. ۱۵چو در برزن بود باشد ز رویش رنگ در خانهچو در خانه بود باشد ز مویش بوی در برزن
16. ۱۶دل من خانه عشق است و خورشید است عشق اوکه گر من در ببندم او همی در تابد از روزن
17. ۱۷اگر سوسن همی خواهی یکی دیدار او بنگروگر سنبل همی خواهی یکی زلفین او بشکن
18. ۱۸کنار و دامن از چشمم بود همواره پر گوهرروان من ز چشم او بود پیوسته پر سوزن