1. ۱هلا شادی کن و می خور که بستان شد بهشت آئینکه جز می خوردن و شادی نباشد در بهشت آئین
2. ۲زمین همچون بدخشان شد ز رنگ ارغوان و گلهوا همچون ملستان شد ز بوی نرگس و نسرین
3. ۳ز گلبن گل همی خندد بسان دلبر نازانبر او بلبل همی گرید بسان عاشق مسکین
4. ۴بنفشه ساخت بستان را ز یاقوت کبود افسرشکوفه بست مرجان را ز در شاهوار آذین
5. ۵چمن چون پر طاوس است و لاله چون پر طوطیهوا چون پشت باز است و چمن چون سینه شاهین
6. ۶بحورالعین و می باشد بهشت آراسته وینکبهشت راستین باغست و می بر دست حورالعین
7. ۷شبانگاه آسمان بینی شده بر لاله و نسرینسحرگه بوستان بینی شده پر زهره و پروین
8. ۸تو گوئی عاریت خواهد شبانگاه این ستاره زانتو گوئی عاریت جوید سحرگه آن شکوفه زین
9. ۹شکفته نرگس اندر باغ چون اشگ و رخ عاشقچو زهره رفته در پروین بسیمین جام زرآگین
10. ۱۰و یا چون خاتم مینا نگینش زرد یاقوتیز بهر محکمی بر بسته شش دندانه سیمین
11. ۱۱چمن چون دیبه چینی برو صد گونه گل رستهچو اندر مجلس خاقان نشسته لعبتان چین
12. ۱۲از آن کامسال بستانست نیکوتر ز هر سالیز بیم چشم بد بلبل بر او خواند همی یاسین
13. ۱۳برآید بسد و مینا بدست از باد خردادیهر آن گردی کجا بودی فرو شست ابر فروردین
14. ۱۴بسان جام یاقوتین بر گلبن شکفته گلهزار آوای بر گل بر کشیده نغمه شیرین
15. ۱۵یکی گوئی همی دارد بیاد شاه جستان مییکی گوئی همی خواند مدیح میر شمس الدین
16. ۱۶یکی سازنده خویشان بسان چشمه حیوانیکی سوزنده خصمان بسان آذر برزین
17. ۱۷چو نوش است این موافق را چو زهر است آن مخالف راچو برقست آن میان که چو ماهست این میان زین
18. ۱۸یکی چون معتصم دائم درافشان است در مجلسیکی دائم بمیدان در سرافشانست چون افشین
19. ۱۹از این دانا شود نادان وز آن قارون شود مفلسازین غمگین شود شادان وز آن شادان شود غمگین
20. ۲۰یکی در جنگ بسپارد بجان بدسگالان غمیکی در بزم بزداید ز روی نیکخواهان چین
21. ۲۱از این شاهی همینازد چو جان از عقل و جسم از جانزان میری همی بالد چو ملک از داد و علم از دین
22. ۲۲یکی چون شیر با شمشیر و چون خورشید با ساغریکی چون آب گاه مهر و چون آتش بگاه کین
23. ۲۳هم ایشان یار با دولت هم ایشان یار با دانشجهان زیشان سپهرآسا زمین زیشان سپهرآئین
24. ۲۴بروز جنگ خصمان را همی سازند هر جائیبتیغ از طینشان بستر بخشت از خشتشان بالین
25. ۲۵بپیش رایت ایشان نپاید رایت قیصرچنان چون پیش باد سرد هنگام خزان یقطین
26. ۲۶بیکجا ساخته هر دو بتار و پود جان و تنهمانا کردشان یزدان دل از یک گل تن از یکطین
27. ۲۷ز فر نام این کردند و قهر دشمنان آندرفش و منبر و سکه سنان و خنجر و زوبین
28. ۲۸همه گفتارشان باشد بشاهین خرد سختهبگاه جود نشناسد ز زر و سیمشان شاهین
29. ۲۹بگاه فر این گویند نام صاحب آصفبروز جنگ آن گیرند یاد سید صفین
30. ۳۰گر از روی معادیشان بسایه برفتد شایدچو بر آن سایه بگماری براید روین و روئین؟
31. ۳۱همیشه کاخ دولت را سخا و عدلشان بنیانهمیشه باغ نعمت را سنان و تیغشان پرچین
32. ۳۲همیشه آفرین خوانم بر ایشان از دل صافیکه بر خصمان ایشان باد دائم ز آسمان نفرین
33. ۳۳کز ایشان گشت کارم راست بختم نیک عیشم خوشهمم رامش هم آرامش همم تائید و هم تمکین
34. ۳۴گهی رامش ببینم زین گهی آرام گیرم زانگهی خلعت ستانم زان گهی دینار یابم زین
35. ۳۵از ایشان یافتم نعمت از ایشان یافتم حشمتاز ایشان یافتم تشریف از ایشان یافتم تزئین
36. ۳۶بباید سوی من کردن زمان را یک نظر دیگرپس آنگاهی چه می باشم چو شاهنشاه قسطنطین
37. ۳۷الا تا باد در نیسان کند بیجاده گون لالهالا تا باد در تشرین کند دینارگون نسرین
38. ۳۸ز شادی روی یارانشان چو لاله باد در نیسانز خواری روی خصمانشان چو نسرین باد در تشرین