1. ۱چون او بتی شمن نستاید بصد بهارچون او گلی چمن ننماید بصد بهار
2. ۲گوئی که هست دو لبش از بسدو عقیقتشبیه دو لبش ز عقیق و بسد مدار
3. ۳پیرایه عقیق زبرجد کجا بودبسد کجا شود صدف دور شاهوار
4. ۴زلفش بگردد و رخ رنگین شکرشکنچون گرد لاله زار بهاری بنفشه زار
5. ۵گاهی ز عشق لاله کنم ناله و فغانگاهی بگریم از غم هجر بنفشه زار
6. ۶از مشگ زلف اوست مرا چهره خون ختناز عود جعد اوست مرا باغ چون قمار
7. ۷چون آن بت خماری آمد قدح بدستاز مشگ بسته بر گل رخساره اش خمار
8. ۸بر تخم کو کنار توان کوه بار کردکوه است عشق و هست دلم تخم کوکنار
9. ۹بنگر چو تو بتی ننگارید و نافریدچون خواجه بزرگ تبار آفریدگار
10. ۱۰شمس الکفات شیخ زمن بوعلی حسنکاحسانش کرد مر علما را بزرگوار
11. ۱۱در زینهار اوست جهان سربسر ولیکاز دست او نیابد دینار زینهار
12. ۱۲ناورد بخت بد همه گرد عدوی اوستروی عدوش هست زناورد پرغبار
13. ۱۳باغ است این جهان و همه خلق بار اوستبهتر از این وزیر نیاورد باغ بار
14. ۱۴بی امر او امارت زرق است و مخرقهبی رأی او وزارت وزراست و مستعار
15. ۱۵از بهر دوستانش برآید ز خار گلوز بهر دشمنانش برآید ز خاک خار
16. ۱۶باشند دشمنانش همه روزه خارپوشباشند حاسدانش همه ساله خاکسار
17. ۱۷از مهر او بدست چو شکر بود شرنگوز کین او بدشت چو چنبر بود چنار
18. ۱۸بر دشمنانش گردد چون نار هر چه نوربر دوستانش گردد چون نور هر چه نار
19. ۱۹هرکس کند شکار بکف زر و سیم اورامش کند ز گیتی دائم دلش شکار؟
20. ۲۰کافر چو دید صورتش و سیرتش شنیددر هستی خدای نباشد بدل شک آر
21. ۲۱از جود او شده است زمین گوهرین سلبوز خوی او شده است هوا عنبرین بخار
22. ۲۲خواهی که کینش جوئی از بهر آزمونپیشانی پلنگ و کف اژدها بخار
23. ۲۳هم بختیار باشد و هم شوربخت خلقاز گشت چرخ و زوست همه خلق بختیار
24. ۲۴آنکس که اختیار کند چرخ را بر اوبر روز پاک باشد کرده شب اختیار
25. ۲۵مردیش بی تکلف و رادیش بی ریاخوبیش بی کران و کریمیش بی شمار
26. ۲۶دینار پیش سائل بیش آورد بطبعهرچند بیش گوید سائل به پیشم آر
27. ۲۷با مهر او هلاهل نگزاید و شرنگبا کین او گزاید شهد و شکر چو مار
28. ۲۸بر جسم بدسگالان چون مار کرد مویدر دست نیکخواهان چون موی کرد مار
29. ۲۹ای افتخار عالم و ای آفت درماز خدمت تو بهتر باشد چه افتخار
30. ۳۰از سعد روزگار موالیت یار گلوز آفت زمانه معادیت جفت خار
31. ۳۱روئین سفندیار نکردی بجنگ رایگر روز جنگ تیغ تو دیدی سفندیار
32. ۳۲شد روی دوستانت پر از رنگ چون شفقوز خون دشمنانت شده چون شفق دیار
33. ۳۳رأی تو نام بد نپذیرد چو آب نقشبر دلت فضلها چو بسنگ اندرون نگار
34. ۳۴هم با گهر بکینی و هم با درم بکینهم بر سخا سواری و هم بر سخن سوار
35. ۳۵روی مخالفانت چو دینار جعفریروی موافقانت چو گلبرگ و گل انار
36. ۳۶این همچو برگ بید کهن گشته روز بادوان یک ز شاخ رسته نوآئین و آبدار
37. ۳۷شیران جبان بوند ز تیغ تو روز جنگشاهان دوتا بوند به پیش تو روز بار
38. ۳۸گر نامدم بخدمت بپذیر عذر منکم هست بسته پایم در کار استوار
39. ۳۹از دست خسروانم بر پای پای بستوز کار چاکرانم در دست دستوار
40. ۴۰تا همچو خار باشد زلف بتان برنگتا چشم خوبرویان باشد چو زلف یار
41. ۴۱در دست دوستانت همواره زلف دوستبر چشم دشمنانت پیوسته نوک خار