1. ۱چون رخ معشوق خندان شد بصحرا لاله زارابر نیسانی همی گرید ز عشق لاله زار
2. ۲از نسیم باد خارستان همه شد گلستانوز سرشگ ابر شورستان همه شد لاله زار
3. ۳باغ شد خرخیز بوی و راغ شد فر خار نقشکوه شد گردون نهاد و دشت شد فردوس وار
4. ۴همچو چشم نیکوان نرگس نماید در چمنهمچو جسم عاشقان شد خیزران زار و نزار
5. ۵باز نشناسی سحرگه کوهسار از آسمانباز نشناسی شبانگه آسمان از کوهسار
6. ۶لاله چون ناری که باشد دودش اندر زیر نورگرچه باشد زیر دود اندر همیشه نور نار
7. ۷بانگ بلبل چون عتاب بیدلان اندر نبیدگونه گل چون رخان دلبران اندر خمار
8. ۸باد بگشاید ز روزی نرگس و نسرین نقابابر بزداید ز روی سوسن و خیری غبار
9. ۹بلبل و صلصل سرایان سرکش آئین در چمنسار و قمری باربد کردار نالان بر چنار
10. ۱۰دشتها زنگارگون و کوهها شنگرف رنگمرزها پیروزه پوش و شاخها بیجاده بار
11. ۱۱صابری گردد نهار و عاشقی گردد فزونتا نهار اندر فزونی رفت و لیل اندر نهار
12. ۱۲دوست یاد آرد ز بانک فاخته آوای دوستیار یاد آرد ز بانگ ارغنون آواز یار
13. ۱۳چون بساط خسروانست از طرائف بوستانچون درفش کاویان است از جواهر میوه دار
14. ۱۴سیم پوش روز بار است از شکوفه باغهامشگبوی و مشگ رنگ است از بنفشه جویبار
15. ۱۵از نسیم باد پر مشگست خاک غار و کوهاز فروغ لاله پر خونست سنگ کوه و غار
16. ۱۶این چو مجلسگاه صاحب روز جشن و خرمیو آن چو لشکرگاه صاحب روز جنگ و کارزار
17. ۱۷آفتاب جود ابومنصور کو دارد جهانبر موالی چون بهشت و بر معادی چون حصار
18. ۱۸نیست جودش را شمار و نیست لطفش را کرانملک بادش بیکران و عمر بادش بیشمار
19. ۱۹مهر و ناز او ز ماه رنج بزداید خسوفآب جود او ز دشت آز بنشاند غبار
20. ۲۰کردگارش ناصر است و روزگارش یاور استآسمانش چاکر است و آفتابش پیشکار
21. ۲۱کار مردی جز بطبع او نگیرد انتظامبند رادی جز بدست او نگردد استوار
22. ۲۲شاعران از هر زمینی نزد او گشته گروهزائران از هر دیاری نزد او بسته قطار
23. ۲۳گمرهان جهل را دائم دل پاکش دلیلبستگان آز را دائم کف رادش زوار
24. ۲۴کردگار او را بنور خود پدید آورد بازکرد دین و دانش و جود و وفا بر وی نثار
25. ۲۵خانه بخشیدنش را عقل بوم و فضل بامجامه پوشیدنش را خیر پود و فخر تار
26. ۲۶در هزاران وعد او هرگز نبینی یک خلافدر هزاران جود او یکره نبینی انتظار
27. ۲۷ای شکار زائران پیوسته زر و سیم تووی روان دشمنان همواره تیغتر اشکار
28. ۲۸چاره بیچارگان و یاور درماندگانسائلان را دست گیر و غمکنان را غمگسار
29. ۲۹هرکجا گیری قرار آنجا سخا گیرد مقامهرکجا گیری مقام آنجا وفا گیرد قرار
30. ۳۰ای بدانش رهنمایان سخن را رهنماوی زرادی خواستاران درم را خواستار
31. ۳۱هرکجا من بوده ام مدح توام بوده است شغلهرکجا من بوده ام شکر توام بوده است کار
32. ۳۲سال و مه از حسرت نادیدن دیدار توبود جان من نژند و بود جسم من فکار
33. ۳۳صد هزاران شکر بادا کردگار عرشراچون بمن بنمود چهر تو بشادی کردگار
34. ۳۴تا نگردد مور مار از گشت سعد آسمانتا نگردد مار مور از گشت نحس روزگار
35. ۳۵بر تن خصمان تو بادا بسان مار موربر دل یاران تو بادا بسان مور مار