1. ۱ز دلبری نتوان لاف زد به آسانیهزار نکته در این کار هست تا دانی
2. ۲بجز شکردهنی مایه‌هاست خوبی رابه خاتمی نتوان زد دم سلیمانی
3. ۳هزار سلطنت دلبری بدان نرسدکه در دلی به هنر خویش را بگنجانی
4. ۴چه گردها که برانگیختی ز هستی منمباد خسته سمند‌ت که تیز می‌رانی
5. ۵به همنشینی رندان سری فرود آورکه گنج‌هاست در این بی‌سری و سامانی
6. ۶بیار بادهٔ رنگین که یک حکایت راستبگویم و نکنم رخنه در مسلمانی
7. ۷به خاک پای صبوحی‌کنان که تا من مستستاده بر در میخانه‌ام به دربانی
8. ۸به هیچ زاهد ظاهر‌پرست نگذشتمکه زیر خرقه نه ...ر داشت پنهانی
9. ۹به نام طرهٔ دلبند خویش خیری کنکه تا خداش نگه دارد از پریشانی
10. ۱۰مگیر چشم عنایت ز حال حافظ بازوگرنه حال بگویم به آصف ثانی
11. ۱۱وزیر شاه‌نشان خواجهٔ زمین و زمانکه خرم است بدو حال انسی و جانی
12. ۱۲قوام دولت دنیی محمد بن علیکه می‌درخشدش از چهره فر یزدانی
13. ۱۳زهی حمیده خصالی که گاه فکر صوابتو را رسد که کنی دعوی جهانبانی
14. ۱۴طراز دولت باقی تو را همی‌زیبدکه همّتت نبُرد نام‌ ِ عالم فانی
15. ۱۵اگر نه گنج عطا‌ی تو دستگیر شودهمه بسیط زمین رو نهد به ویرانی
16. ۱۶تو را که صورت جسم تو را هیولایی استچو جوهر ملکی در لباس انسانی
17. ۱۷کدام پایهٔ تعظیم نصب شاید کردکه در مسالک فکرت نه برتر از آنی
18. ۱۸درون خلوت کروبیان عالم قدسصریر کلک تو باشد سماع روحانی
19. ۱۹تو را رسد شکر آویز خواجگی گه جودکه آستین به کریمان عالم افشانی
20. ۲۰صواعق سخطت را چگونه شرح دهمنعوذ بالله از آن فتنه‌های طوفانی
21. ۲۱سوابق کرمت را بیان چگونه کنمتبارک‌ اللَّه از آن کارساز ربانی
22. ۲۲کنون که شاهد گل را به جلوه‌گاه چمنبه جز نسیم صبا نیست همدم جانی
23. ۲۳شقایق از پی سلطان گل سپارد بازبه بادبان صبا کله‌های نعمانی
24. ۲۴بدان رسید ز سعی نسیم باد بهارکه لاف می‌زند از لطف روح حیوانی
25. ۲۵سحرگهم چه خوش آمد که بلبلی گلبانگبه غنچه می‌زد و می‌گفت در سخنرانی
26. ۲۶که تنگدل چه نشینی ز پرده بیرون آیکه در خم است شرابی چو لعل رمانی
27. ۲۷مکن که می نخوری بر جمال گل یک ماهکه باز ماه دگر می‌خوری پشیمانی
28. ۲۸به شکر تهمت تکفیر کز میان برخاستبکوش کز گل و مل داد عیش بستانی
29. ۲۹جفا نه شیوهٔ دین‌پروری بود حاشاهمه کرامت و لطف است شرع یزدانی
30. ۳۰رموز سر اناالحق چه داند آن غافلکه منجذب نشد از جذبه‌های سبحانی
31. ۳۱درون پردهٔ گل غنچه بین که می‌سازدز بهر دیدهٔ خصم تو لعل پیکانی
32. ۳۲طرب‌سرای وزیر است ساقیا مگذارکه غیر جام می آنجا کند گرانجانی
33. ۳۳تو بودی آن دم صبح امید کز سر مهربرآمدی و سر آمد شبان ظلمانی
34. ۳۴شنیده‌ام که ز من یاد می‌کنی گه گهولی به مجلس خاص خودم نمی‌خوانی
35. ۳۵طلب نمی‌کنی از من سخن جفا این استوگرنه با تو چه بحث است در سخندانی
36. ۳۶ز حافظان جهان کس چو بنده جمع نکردلطایف حکمی با کتاب قرآنی
37. ۳۷هزار سال بقا بخشدت مدایح منچنین نفیس متاعی به چون تو ارزانی
38. ۳۸سخن دراز کشیدم ولی امیدم هستکه ذیل عفو بدین ماجرا بپوشانی
39. ۳۹همیشه تا به بهاران هوا به صفحهٔ باغهزار نقش نگارد ز خط ریحانی
40. ۴۰به باغ ملک ز شاخ امل به عمر درازشکفته باد گل دولتت به آسانی