1. ۱عشق اول او سرود و شادیستبیرون ز آهنگ نامرادیست
2. ۲نی رنج غرامت است در وینی زخم ملامت است در وی
3. ۳سرمایه راحت و سرور استاز سود و زیان دهر دور است
4. ۴چون می که نخست جز خوشی نیستیک ذره در او مشوشی نیست
5. ۵محنت کاهد طرب فزایدوز دل غم روز و شب زداید
6. ۶نی دردی ناگوار داردنی درد سر خمار دارد
7. ۷قیس از می عشق شادمانهفارغ ز کشاکش زمانه
8. ۸هر روز که بامداد کردیدر کار خود ایستاد کردی
9. ۹از منزل خویش بار بستیاحرام حریم یار بستی
10. ۱۰کردی چو بر آن قبیله اقبالرستی ز تنش دو صد پر و بال
11. ۱۱بر بوی وصال شاد رفتیبی زحمت پا چو باد رفتی
12. ۱۲بودی به رهش دمیده نشتراز سبزه به زیر پای خوشتر
13. ۱۳زآتش صد کوه پشت بر پشتبودیش ز ریگ گرم یک مشت
14. ۱۴گر ناوک خار و تیغ خارهکردی کف پاش پاره پاره
15. ۱۵بنمودیش اندر آن تک و پویاز هر پاره و درستی روی
16. ۱۶زان قبله جان چو بازگشتیچون کعبه رهش دراز گشتی
17. ۱۷بودی به حساب خاطر تنگهر گام بر او هزار فرسنگ
18. ۱۸رفتی به دو چشم اشکپالاچون آب روان به سوی بالا
19. ۱۹پویان قدمش به منزل خویشمویش ز قفا کشان دل ریش
20. ۲۰هر بار که رو به راه کردیصد بار به پس نگاه کردی
21. ۲۱تا بو که کسی برآید از راهک آرد خبری به وی ازان ماه
22. ۲۲می رفت چو سیل از سر کوهمی آمد همچو کوه اندوه
23. ۲۳می رفت چو باد تیز در دشتچون آب ستاده باز می گشت
24. ۲۴روزی ز قضا تنی ز تب سستره سوی دیار یار می جست
25. ۲۵پایش به روش نکرد یاریبی واسطه شتر سواری
26. ۲۶یک ناقه بچه دار بودشکز بچه به دل قرار بودش
27. ۲۷از بچه اگر جدا فتادیدر فرقت او ز پا فتادی
28. ۲۸قیس از بچه ناقه را جدا کردرو در ره یار دلربا کرد
29. ۲۹میلی دو سه چونکه راه بسپرداندیشه لیلی از خودش برد
30. ۳۰ناقه چو زمام سستتر دیدبر بوی بچه ز راه گردید
31. ۳۱آن لحظه که قیس را خبر شدتا بچه خویش رهسپر شد
32. ۳۲زان قصه چو قیس آگهی یافتدامن ز مراد خود تهی یافت
33. ۳۳رو کرد به راه ناقه را بازوز نغمه شوق شد حدی ساز
34. ۳۴میلی دو سه چون برید ناقهدور از بچه رنج دید و فاقه
35. ۳۵شد قیس رمیده دل دگر باربی خود ز هجوم عشق دلدار
36. ۳۶چون قیس ز ناقه بی خبر گشتناقه به ره گذشته برگشت
37. ۳۷این قصه چو قیس بر سر آوردبار دگرش به ره درآورد
38. ۳۸بر قیس ز دست داده چارهاین واقعه شد سه چار باره
39. ۳۹زآمد شد ناقه شد دلش خوناین راز ز سینه داد بیرون
40. ۴۰کان گنج که من خراب اویممنزلگه اوست پیش رویم
41. ۴۱وان بچه که ناقه را غمش کشتآرامگهش بود پس پشت
42. ۴۲گر روی به مقصد من آردبی مقصد خویش جان سپارد
43. ۴۳ور روی کند به مقصد خویشزان غصه شود درون من ریش
44. ۴۴همراهی ما به هم محال استخوشنودی ما ز هم خیال است
45. ۴۵آن به که ز دل گره گشاییمهر یک به ره دگر گراییم
46. ۴۶این گفت و ز ناقه رخت بگشادبند از دل لخت لخت بگشاد
47. ۴۷او را به دیار خویش بگذاشتتنها ره یار خویش برداشت
48. ۴۸شد در ره او به فرق پویانبا خویشتن این سرود گویان
49. ۴۹کای دل به موافقان درآویزوز چنگ مخالفان بپرهیز
50. ۵۰در راه وفا قدم ز سر کنوآیین جفا ز سر به در کن
51. ۵۱زین راه کسی که داردت بازاز همرهیش درون بپرداز
52. ۵۲گر هست به رهرویت میلیهمراه تو بس خیال لیلی
53. ۵۳لیلی می گوی و راه می رووآسوده درین پناه می رو
54. ۵۴لیلی ز جهان تو را پسند استهر کس که جز اوست بر تو بند است
55. ۵۵از هر چه نه اوست بند بگسلپیوند ز ناپسند بگسل
56. ۵۶می زد زینسان ترانه خاصمی رفت بر آن ترانه رقاص
57. ۵۷پا کرده ز سر به رسم هر روزپی برد به کوی آن دل افروز
58. ۵۸هر چیز که بود دیدنی دیدرازی که توان شنید بشنید
59. ۵۹چون شب شد ازان مقام برگشتبا خوشدلی تمام برگشت
60. ۶۰آمد غمگین و رفت دلشادحال دل عاشقان چنین باد