1. ۱سر فتنه نیکوان آفاقچون ابروی خود به نیکویی طاق
2. ۲منصوبه گشای عرصه نازمحجوبه نشین پرده راز
3. ۳ریحان حدیقه امانیگلبرگ بهار زندگانی
4. ۴آهوی شکارگیر شیرانبازو شکن صد دلیران
5. ۵سجاده نورد پارسایاندراعه نمای خودنمایان
6. ۶بازار نه ستم فروشیارزان کن نرخ مهرکوشی
7. ۷چشم عرب از جمال او باغجان عجم از هوای او داغ
8. ۸از صوت وشاح و بانگ خلخالخنیاگر وجد و مطرب حال
9. ۹از طوق گلو و زیور گوشبازی ده عقل و رهزن هوش
10. ۱۰یعنی لیلی نگار موزونآن چون قیسش هزار مجنون
11. ۱۱چون دید که قیس حق شناس استعشقش بدر از حد قیاس است
12. ۱۲در نقد وفاش هیچ شک نیستمحتاج گواهی محک نیست
13. ۱۳چون روز دگر به سویش آمدجانی پراز آرزویش آمد
14. ۱۴دل جست به خنده رضایشجان داد به مژده وفایش
15. ۱۵برداشت دل از جفا پسندیبگشاد زبان به عهد بندی
16. ۱۶خواهان رضای او به صد جهدگفتش پی استواری عهد
17. ۱۷سوگند به ذات ایزد پاکگردش ده چرخ های افلاک
18. ۱۸روشن کن این بلند طارماز شمع مه و چراغ انجم
19. ۱۹فیاض وجود و واهب جودمقصود گذشتگان ز مقصود
20. ۲۰سوگند به دیده های روشنبر عالم راز پرتو افکن
21. ۲۱ناظر به حقایق نهانیحاضر به دقایق معانی
22. ۲۲بر لوح وجود هر چه دیدهتا کنه کمال آن رسیده
23. ۲۳سوگند به سینه های دانابر دانش چیزها توانا
24. ۲۴واقف ز کنوز آفرینشعارف به رموز اهل بینش
25. ۲۵هر نکته مشکلی که خواندهمحروم ز حل آن نمانده
26. ۲۶سوگند به هر غریب مهجورافتاده ز یار خویشتن دور
27. ۲۷نی در شب غم امیدی او رانی از لب کس نویدی او را
28. ۲۸هم ضربت تیغ هجر دیدههم شربت زهر غم چشیده
29. ۲۹سوگند به هر مهی پری وشهمچون مه خوب و چون پری خوش
30. ۳۰دل کرده به مهر چون خودی بندوز هر که نه او بریده پیوند
31. ۳۱پیراهن غنچه بی تنش چاکوز تهمت عیب دامنش پاک
32. ۳۲سوگند به هر چه از خردمندگویند به آن خوش است سوگند
33. ۳۳کز مهر تو تا مجال باشدببریدن من محال باشد
34. ۳۴تا دور فلک دهد امانمیاد تو بود انیس جانم
35. ۳۵باشم به غمت درین غم آباداز شادی هر دو عالم آزاد
36. ۳۶صد بار گر از غمت بمیرمپیوند به دیگری نگیرم
37. ۳۷بخت ار دهد اختیار کارماز جمله تو باشی اختیارم
38. ۳۸هر کج که نبینمش به تو راستبا وی نکنم نشست یا خاست
39. ۳۹کس همنفسم مباد بی توپروای کسم مباد بی تو
40. ۴۰تا لوح وفات شد درستماز حرف دو کون لوح شستم
41. ۴۱زین عهد که با تو بستم امروزعهد همه را شکستم امروز
42. ۴۲این بحر وفا مباد تیرهکین بس به قیامتم ذخیره
43. ۴۳لیلی چو کمر به عهد دربستدر مهد وفا به عهد بنشست
44. ۴۴در پیش رهی گرفت باریکمی کرد کران ز دور و نزدیک
45. ۴۵ترک همه کار و بار خود کردروی از همه کس به یار خود کرد
46. ۴۶بنهاد به طوق یار گردندر چید ز دست غیر دامن
47. ۴۷چون قیس سحر ز ره رسیدیسر در ره ناقه اش کشیدی
48. ۴۸با او گفتی حکایت شبشکر روز و شکایت شب
49. ۴۹تا شب بودی نشسته با هماز صحبت غیر رسته با هم
50. ۵۰در وصل چو قیس جهد او دیدوین عهد وفا به عهد بشنید
51. ۵۱وسواس محبتش فزون شدوان وسوسه عاقبت جنون شد
52. ۵۲آمد به جنون ز پرده بیرونمجنون لقبش نهاد گردون
53. ۵۳طی گشت بدین لقب سرانجاماز نامه دهر قیس را نام
54. ۵۴در هر محفل که جاش کردندمجنون مجنون نداش کردند
55. ۵۵او نیز بدین خطاب خوش بودزین تازه ترانه ذوق کش بود
56. ۵۶زان نکته چه به که عشق راندزان نام چه به که عشق خواند
57. ۵۷جامی بگسل ز ... کاریتا نام به عاشقی برآری
58. ۵۸در کارگه سپهر دواربهتر نبود ز عاشقی کار