1. ۱کی پرده عاشقی شود سازبی زخمه عیبجوی غماز
2. ۲نادیده خراش رشته چنگاز چنگ کجا برآید آهنگ
3. ۳از قصه قیس و دختر عمدر مجلس دوستان محرم
4. ۴چون یافت وقوف ... گوییبر قیس شکسته عیبجویی
5. ۵فی الحال به لیلی این خبر بردکز عشق تو قیس را دل افسرد
6. ۶در دل شرری که داشت بنشستبا تو نظری که داشت بربست
7. ۷خاطر به هوای دیگری دادباشد به لقای دیگری شاد
8. ۸آمد پدر و گرفت دستشبا دختر عم نکاح بستش
9. ۹امروز وی است و دختر عمآسوده جگر ز نشتر غم
10. ۱۰تو نیز نظر ازو فروبندیاری بگزین و دل در او بند
11. ۱۱با اهل جفا وفا روا نیستپاداش جفا به جز جفا نیست
12. ۱۲لیلی چو شنید این حکایتکردش غم جان به دل سرایت
13. ۱۳کاری افتاد و سختش افتادخر مرد به راه و رختش افتاد
14. ۱۴کرد از غم و درد دست و پا گمدردی نوشید از اول خم
15. ۱۵با قیس ز گردش زمانهبرداشت خطاب غایبانه
16. ۱۶کای دلبر بی وفا چه کردیبا عاشق مبتلا چه کردی
17. ۱۷با آنکه به جان غم تو خورده ستکردی کاری که کس نکرده ست
18. ۱۸راهش بزدی و گشتی از راهاحسنت احسنت بارک الله
19. ۱۹با هم نه چنین کنند یاراناین نیست طریق دوستداران
20. ۲۰گندم بنمودی از نخستمچون عقد امید شد درستم
21. ۲۱کردم پی گندمت تک و دوهیچم نفروختی بجز جو
22. ۲۲اول ز وفا نهادیم داموان دم که ز من گرفتی آرام
23. ۲۳دامن نکوتری گرفتیوآرام به دیگری گرفتی
24. ۲۴چون با دگریت دل خوش افتدغم نیست که در من آتش افتد
25. ۲۵باد از تو بلند آتش منزان مجلس عشرت تو روشن
26. ۲۶لیلی به چنین غم جگرسوزچون کرد شب سیاه خود روز
27. ۲۷ناگه مجنون درآمد از راهاز لیلی و حال او نه آگاه
28. ۲۸شد یار طلب به رسم هر بارلیلی به عتاب گفت زنهار
29. ۲۹ندهند ره اندر آن حریمشوز تیغ و سنان کنند بیمش
30. ۳۰او مرد حرمسرای ما نیستاو شیفته لقای ما نیست
31. ۳۱گو دامن یار خویشتن گیردنباله کار خویشتن گیر
32. ۳۲شب با دگران و روز با مایکدل نبود هنوز با ما
33. ۳۳مسکین مجنون چو آن جفا دیدبسیار به این و آن بنالید
34. ۳۴آن نالش او نداشت سودیبنهاد به ره سر سجودی
35. ۳۵گریان گریان ز دور برگشتغمگین ز سرای سور برگشت
36. ۳۶نادیده ز یار خود نصیبیمی گفت به زیر لب نسیبی
37. ۳۷دردا که عظیم دردناکمدر راه امید و بیم خاکم
38. ۳۸هر لحظه فرو روم به راهیخود را نبرم گمان گناهی
39. ۳۹همراه سرشک من رو ای آهوز جرم نکرده عذر من خواه
40. ۴۰پاکم ز گناه پیچ در پیچعشق است گناه من دگر هیچ
41. ۴۱آن را که بود همین گناهشبر بیگنهی بس این گواهش
42. ۴۲حاشا که اگر فلک شود میغباران گردد به فرق من تیغ
43. ۴۳از یار تواندم بریدنسر بر در دیگری کشیدن
44. ۴۴روزی که به زیر خاک باشمزآلایش جسم پاک باشم
45. ۴۵جان من خسته پیش جانانباشد نغمات شوق خوانان
46. ۴۶بر قالب خود کفن زنم چاکفریادکنان برآیم از خاک
47. ۴۷تا حشر ره وفاش گیرمهر لحظه به خاک پاش میرم
48. ۴۸با خویش همی سرود مجنونزان نکته همچو در مکنون
49. ۴۹وز دور همی شنید یاریاز آتش عشق داغداری
50. ۵۰برگشت و به لیلی اش رسانیدلیلی ز دو دیده خون چکانید
51. ۵۱شد باز به عشق تازه پیمانوز کرده خویش پشیمان
52. ۵۲از شعر لطیف و نظم دلکشاو نیز زد این ترانه خوش
53. ۵۳کان کس که به حاسدان نهد گوشآیین وفا کند فراموش
54. ۵۴حاسد ببرد ز جان شیرینشیرینی دوستان دیرین
55. ۵۵یا رب که مباد هیچ حاسدجز بار گران و نرخ کاسد
56. ۵۶حاسد ز میانه دور باداوز زخم زمانه کور بادا
57. ۵۷بادا رگ جان او بریدهکز روی توام برید دیده
58. ۵۸گفتم بی تو به صبر کوشموز جام فراق زهر نوشم
59. ۵۹چون شوق آمد چه جای صبر استصبرم بی تو چو تیره ابر است
60. ۶۰کز وی همه برق آه خیزدباران سرشک درد ریزد
61. ۶۱برخیز و بیا که بی قرارموز کرده خویش شرمسارم
62. ۶۲تا دل دهمت به بی گناهیدستت بوسم به عذرخواهی
63. ۶۳چون این در ناب گشت سفتهوین غنچه درد دل شکفته
64. ۶۴در خون دل از مژه قلم زدبر پاره کاغذی رقم زد
65. ۶۵پیچید و به دست قاصدی دادسوی سر عاشقان فرستاد
66. ۶۶مجنون چو بخواند نامه اوپا ساخت ز سر چو خامه او
67. ۶۷احرام حریم خیمه اش بستدیگر چو ستون ز پای ننشست
68. ۶۸زان وسوسه می طپید تا بودوان مرحله می برید تا بود