1. ۱آن عاشق از خرد رمیدهزاندیشه نیک و بد رهیده
2. ۲از مستی عشق بود مجنوندادش به میان مستی افیون
3. ۳داغی ز فراق یار بودشیک داغ دگر بر آن فزودش
4. ۴لیکن داغی فزون ز هر داغآشفت ز عشق داغ بر داغ
5. ۵واکرد ز انس ناکسان خویوآورد به سوی وحشیان روی
6. ۶از کین کسان چو شست سینهبا او دگری نجست کینه
7. ۷با وی همه وحش رام گشتنددر انس به وی تمام گشتند
8. ۸می رفت به کوه و دشت چون شاهبا او سپه وحوش همراه
9. ۹بنهاده به پای هر درختیبودش از ریگ و سنگ تختی
10. ۱۰چون بر سر تخت خود نشستیگردش دد و دام حلقه بستی
11. ۱۱از پرتو عدل شه بر ایشانبودند به هم ز صلح کیشان
12. ۱۲آهو از گرگ رم نکردینخجیر ز شیر غم نخوردی
13. ۱۳نخجیر به ره ز لعب سازیکردی به دم پلنگ بازی
14. ۱۴رفتندی چون شدی ره اندیشگوران چو جنیبتش پس و پیش
15. ۱۵بودی چو قدم زدی به هر راهجاروب کشیش کار روباه
16. ۱۶تا بنشاندی ز ره تف و تاباز اشک خودش زدی گوزن آب
17. ۱۷بالای سرش ز چتر داریزاغان سیه به حق گزاری
18. ۱۸ور زانکه شدی گهیش میلیتا نامه کند به سوی لیلی
19. ۱۹آهو قلمش ز ساق دادیوز جلد سرین ورق گشادی
20. ۲۰بردیش به رسم نیکخواهیاز چشم سیاه خود سیاهی
21. ۲۱می رفت چنین نشید خواناناز دیده سرشک لعل رانان
22. ۲۲وآهو بچگان به خیر و خوبیپیش قدمش به پایکوبی
23. ۲۳ناگاه به روضه ای رسیدندوز دور جماعتی بدیدند
24. ۲۴از سبزه به زیر پا بساطیچون لاله ز جام می نشاطی
25. ۲۵مجنون از دور ره بگرداندزیشان خطر سپه بگرداند
26. ۲۶زان قوم یکی شناخت او راوز ساز ثنا نواخت او را
27. ۲۷کای سرور عاشقان شیدادر روی تو نور عشق پیدا
28. ۲۸وی خانه خراب این خراباترسته ز قبیله و قرابات
29. ۲۹وی راهسپر به پای تجریدتنها رو تنگنای تفرید
30. ۳۰وی فرق دو نیم تیغ اندوهبنشسته به زیر تیغ چون کوه
31. ۳۱سوگند به آنکه مست اویینی پا و نه سر ز دست اویی
32. ۳۲سوگند به آنکه زندگانیجز دولت وصل او ندانی
33. ۳۳سوگند به لعل آبدارشسوگند به جعد تابدارش
34. ۳۴سوگند به آهوان مستشجادومنشان می پرستش
35. ۳۵سوگند به آن دو ابر مه پوشکش جای گرفته بر بناگوش
36. ۳۶کز ما مگذر بدین روانیبر ما مشکن ز دل گرانی
37. ۳۷دیریست که ما شکسته ای چندهستیم به وصلت آرزومند
38. ۳۸تا گردان است دور عالمامروز رسیده ایم با هم
39. ۳۹نبود پس ازین بریدن مامعلوم به هم رسیدن ما
40. ۴۰پیش آ که به هم دمی برآریمبا یکدیگر غمی گذاریم
41. ۴۱مجنون چو نیازمندیش دیدوآیین رضا پسندیش دید
42. ۴۲بگذاشت به جای خود سپه رابر مجلسیان فکنده ره را
43. ۴۳پرسید که این چه سرزمین استکش خاک به نرخ مشک چین است
44. ۴۴گفتند نواحی حجاز استرحلتگه هر که پاکباز است
45. ۴۵لیلی صد بار محمل اینجارانده ست گرفته منزل اینجا
46. ۴۶با همقدمان خود درین جایمشکین دامان کشیده در پای
47. ۴۷این خاک که همچو مشک خوشبوستاز مشک افشانی دامن اوست
48. ۴۸مجنون چو شنید این سخن رابر جای ندید خویشتن را
49. ۴۹خود را به زمین چو سایه انداختبانگی زد و این نشید پرداخت
50. ۵۰کای همنفسان کزین دیاریدوز دلبر من سخن گزارید
51. ۵۱جان من و دل فدایتان بادسر خاک به زیر پایتان باد
52. ۵۲اینجا نه هوای کعبه دارمنی نیت آنکه حج گزارم
53. ۵۳مقصوم ازین طواف لیلی ستباقی همه پیش او طفیلی ست
54. ۵۴نتوان چو به کوی او گذشتنسودی نکند به کعبه گشتن
55. ۵۵حج همه عمره دیدن اوستبی او حج و عمره ام نه نیکوست
56. ۵۶تیر وصلش برون ز جعبهسرگردانیست طوف کعبه
57. ۵۷من تشنه او به وادی غمکی آب خورم ز چاه زمزم
58. ۵۸با زمزمه غم ویم شادناید ز زلال زمزمم یاد
59. ۵۹آن زمزمه بر زبان چو رانماز هر مژه زمزمی فشانم
60. ۶۰در هر منزل که می زنم گامزان گام وصال او بود کام
61. ۶۱هر جا که نه روی او چراغ استگر باغ ارم بود که داغ است
62. ۶۲لیلی ست ز هر سفر مرادمنی طالب سلمی و سعادم
63. ۶۳تا با غم او شدم هم آغوشکردم ز دگر بتان فراموش
64. ۶۴دانای منازل و مراحلزین وادی جانگداز هایل
65. ۶۵گاهی که شود فسانه پردازاز پرده چنین برون دهد راز
66. ۶۶کان طاق ز لطف و با ستم جفتاز لیلی و جفت چون سخن گفت
67. ۶۷جوری که رود ز دوست بر منآن را مکشاد هیچ دشمن
68. ۶۸انداخت مرا به خردسالیدر پنجه عشق لاابالی
69. ۶۹بگذشت ز زور پنجه عشقعمرم همه در شکنجه عشق
70. ۷۰امروز که نوبت وصال استجانم ز فراق در وبال است
71. ۷۱آن سکه به نام دیگری شدوان لقمه به کام دیگری شد
72. ۷۲او همدم یار و من چنین دوراو واصل و من غریب و مهجور
73. ۷۳این گفت و جبین به خاک مالیدوز سینه چاک چاک نالید
74. ۷۴خوناب جگر ز دیده بگشادچندانکه ز گریه بی خود افتاد
75. ۷۵شب را که ز بی خودی درآمدگردون به لباس دیگر آمد
76. ۷۶شد یکرنگی او دورنگیبا حیله شیریش پلنگی
77. ۷۷از حلقه همدمان برون جستبا گور و گوزن خویش پیوست
78. ۷۸جان بی جانان رسیده بر لبشب برد به سر چنانکه هر شب