1. ۱رامشگر این ترانه خوشدستان زن این سرود دلکش
2. ۲بر عود سخن چنین کشد تارکان مانده به چنگ غم گرفتار
3. ۳چون شادی کاسه اش ز سر رفتوان خرمیش ز دل به در رفت
4. ۴با محنت دوری خود افتادبا رنج صبوری خود افتاد
5. ۵از نایره فراق می سوختوز شعله اشتیاق می سوخت
6. ۶در هر منزل که جای بودشبر تابه گرم پای بودش
7. ۷نی خوابگهش به مرغزارینی آبخورش به چشمه ساری
8. ۸بی صبری و بی قراریی داشتبا هر خس و خار زاریی داشت
9. ۹از هر چیزی مدد همی جستزان ورطه خلاص خود همی جست
10. ۱۰روزی به هوای نیمروزیاز تاب حرارت تموزی
11. ۱۱ره برد به خیمه ذلیلانیعنی که به سایه مغیلان
12. ۱۲بر ساخت ازان نظاره گاهیمی کرد به هر طرف نگاهی
13. ۱۳ناگاه بدید قومی از دورزیشان در و دشت گشته معمور
14. ۱۴قومی همه از بزرگواریارباب محفه و عماری
15. ۱۵کردند به یک زمان در آن جایصد خیمه و بارگاه بر پای
16. ۱۶زانجا که خیال عاشقان استسودای محال عاشقان است
17. ۱۷مجنون با خود خیال می کردوین آرزوی محال می کرد
18. ۱۸کانان لیلی و آل اویندمحمل کش جاه و مال اویند
19. ۱۹دیگر می گفت کین خیال استوز بخت من این هوس محال است
20. ۲۰با خود همه گفت و گویش این بوداندیشه و آرزویش این بود
21. ۲۱زان خیمه گهش نمود ناگاهبا جمع ستارگان یکی ماه
22. ۲۲کز خیمه هوای گشت کردندزان مرحله رو به دشت کردند
23. ۲۳در پای کشان ز ناز دامانگشتند به سوی او خرامان
24. ۲۴او چشم نهاده کان کیانندسرمایه سود یا زیانند
25. ۲۵وانان شده سوی او شتابانکان تنها کیست در بیابان
26. ۲۶آن دم که به پیش هم رسیدندیکدیگر را تمام دیدند
27. ۲۷مسکین مجنون چه دید لیلیبا او ز ...ن قوم خیلی
28. ۲۸چشمش چو بر آن سهی قد افتادبیخود برجست و بیخود افتاد
29. ۲۹شد کالبدش ز هوش خالیلیلی به سرش دوید حالی
30. ۳۰بنهاد سرش به زانوی خویشخونابه فشان ز سینه ریش
31. ۳۱زان خواب خوش از گلابریزیزود آوردش به خوابخیزی
32. ۳۲دیدند جمال یکدگر رابردند ملال یکدگر را
33. ۳۳هر راز کهن که بود گفتندهر در سخن که بود سفتند
34. ۳۴در وقت وداع کاندرین باغکس سوخته دل مباد ازین داغ
35. ۳۵مجنون گفتا که ای دل افروزکامروز میان صد غم و سوز
36. ۳۶بگذاشتی اندرین زمینممن بعد کی و کجات بینم
37. ۳۷گفتا که به وقت بازگشتنخواهی هم ازین زمین گذشتن
38. ۳۸گر زانکه درین مقام باشیاز دیدن من به کام باشی
39. ۳۹با طلعت من شوی ز غم شادمن نیز ز بند محنت آزاد
40. ۴۰این رفت ز جای و آن به جا ماندچون مرده تنی ز جان جدا ماند
41. ۴۱می رفت ز دیده دلربایشمی دید به حسرت از قفایش
42. ۴۲از جان رقمی نمانده باقیمی گفت قصاید فراقی
43. ۴۳بر موجب وعده ای که بشنیداز منزل خویشتن نجنبید
44. ۴۴در حیرت عشق آن دلارایبنشست درخت وار از پای
45. ۴۵می بود ستاده چون درختیمرغان به سرش نشسته لختی
46. ۴۶یک جا چو درخت پاش محکممو رفته چو شاخه هاش درهم
47. ۴۷عهدی چو گذشت در میانهمرغی به سرش گرفت خانه
48. ۴۸مویش چو بتان مشک برقعاز گوهر ... شد مرصع
49. ۴۹برخاست ز ... ها به پروازمرغان سرود عشق پرداز
50. ۵۰یکچند بر این نسق چو بگذشتلیلی به دیار خویش برگشت
51. ۵۱آمد چو به آن خجسته منزلوز ناقه فرو گرفت محمل
52. ۵۲هر کس ز مشقت سیاحتآسود به خواب استراحت
53. ۵۳برخاست به وقت نیمروزانخورشید آسا رخی فروزان
54. ۵۴در پای به ناز پروریدهنعلین ادیم زر کشیده
55. ۵۵پوشیده پرند آسمانیبربسته حمایل یمانی
56. ۵۶آراسته چون بهشت روییآماده در او هر آرزویی
57. ۵۷چون سرو سهی به قد دلکشچون کبک دری خرامیش خوش
58. ۵۸آمد به سر رمیده مجنوندیدش ز حساب عقل بیرون
59. ۵۹یک ذره ز وی نمانده بر جایمستغرق عشق فرق تا پای
60. ۶۰چشمی به زمین به سان انجمدر پرتو آفتاب خود گم
61. ۶۱هر چند نهفته دادش آوازنامد به وجود خویشتن باز
62. ۶۲زد بانگ بلند کای وفا کیشبنگر به وفا سرشته خویش
63. ۶۳گفتا تو کیی و از کجاییبیهوده به سوی من چه آیی
64. ۶۴گفتا که منم مراد جانتکام دل و رونق روانت
65. ۶۵یعنی لیلی که مست اوییاینجا شده پایبست اویی
66. ۶۶گفتا رو رو که عشقت امروزدر من زده آتشی جهانسوز
67. ۶۷برد از نظرم غبار صورتدیگر نشوم شکار صورت
68. ۶۸عشقم کشتی به موج خون راندمعشوقی و عاشقی برون ماند
69. ۶۹باشد ز نخست روی عاشقدر هر چه به طبع اوست لایق
70. ۷۰چون جذبه عشق زور گیرداز میل و مراد خود بمیرد
71. ۷۱آرد به مراد یار خود رویواو را شود از جهان رضاجوی
72. ۷۲چون جذبه آن زیاده گرددزان دغدغه نیز ساده گردد
73. ۷۳افتاده به موج قلزم عشقبیخود شده از تلاطم عشق
74. ۷۴معشوقی و عاشقی کشد رختگردد نظر دو لخت یک لخت
75. ۷۵یکسر نظر از دویی ببنددچشم از منی و تویی ببندد
76. ۷۶از کشمکش دویی سلامتاو ماند و عشق تا قیامت
77. ۷۷لیلی چو شنید این سخن هااز صبر و قرار ماند تنها
78. ۷۸دانست یقین که حال او چیستبنشست و به های های بگریست
79. ۷۹گفت این دل و دین ز دست دادهدر ورطه عشق ما فتاده
80. ۸۰برتافت رخ از سرای امیدشد پی سپر بلای جاوید
81. ۸۱نادیده ز خوان ما نواییافتاد به جاودان بلایی
82. ۸۲مشکل که دگر به هم نشینیموز دور جمال هم ببینیم
83. ۸۳این گفت و ره وثاق برداشتماتمگری فراق برداشت
84. ۸۴از سینه به ناله درد می رفتمی رفت و به آب دیده می گفت
85. ۸۵دردا که فلک ستیزه کار استسرچشمه عیش ناگوارست
86. ۸۶پیمانه دهر زهر پیماستلطفش به لباس قهر پیداست
87. ۸۷ما خوش خاطر دو یار بودیمدور از غم روزگار بودیم
88. ۸۸دوران فلک به کام ما بودجلاب طرب به جام ما بود
89. ۸۹از دست خسان ز پا فتادیموز یکدیگر جدا فتادیم
90. ۹۰او دور از من به مرگ نزدیکمن دور از وی چو موی باریک
91. ۹۱او کرده به وادی عدم رویمن کرده به تنگنای غم خوی
92. ۹۲او بر شرف هلاک بی منافتاده به خون و خاک بی من
93. ۹۳من در صدد زوال بی اوناچیزتر از خیال بی او
94. ۹۴امروز بریدم از وی امیددل بنهادم به هجر جاوید
95. ۹۵رفت آنکه دگر رسیم با هموین چاک درون شود فراهم
96. ۹۶کس آفت داغ ما مبیناددودی ز چراغ ما مبیناد
97. ۹۷این گفت و شکسته دل ز منزلبر نیت کوچ بست محمل
98. ۹۸مجنون هم ازان نشیمن دردمنزل به نشیمن دگر کرد
99. ۹۹چون وعده دوست را به سر بردبار خود ازان زمین به در برد
100. ۱۰۰برخاست چنانکه بود از آغازبا گور و گوزن گشت دمساز