1. ۱محمل بند عروس این رازآهنگ حدی چنین کند ساز
2. ۲کز بر عرب یکی عرابیمقبول خرد به خرده یابی
3. ۳در عرصه عشق پاکبازیدر نکته شعر سحر سازی
4. ۴آواز خوشش مهیج شوقچاک افکن جیب صاحب ذوق
5. ۵بشنید حدیث عشق مجنونصیت غزل چو در مکنون
6. ۶شوقش به عنان جان درآویختطیاره بادپا برانگیخت
7. ۷از پره بر و عرصه دشتبر عامریان چو باد بگذشت
8. ۸با اهل قبیله گفتگو کردوز هر نفری سراغ او کرد
9. ۹گفتند که او ز خلق یکتاستانسش همه با وحوش صحراست
10. ۱۰او نیز ز جنس وحش گشته ستوز انس به انسیان گذشته ست
11. ۱۱با گور و گوزن دارد آرامبا اهل قبیله کم شود رام
12. ۱۲بیچاره عرابی آن چو بشنیداز عامریان عنان بپیچید
13. ۱۳دربست میان به گردبادیشد مرحله گرد کوه و وادی
14. ۱۴می گشت به هر فراز و شیبیمی خورد ز دام و دد نهیبی
15. ۱۵ناگه گله ای ز آهوان دیدو او را چو شبان در آن میان دید
16. ۱۶بر پای ستاده بی خم و پیچهمچون الفی و با الف هیچ
17. ۱۷لیکن الفی که با سیاهیمی زد ز سموم چاشتگاهی
18. ۱۸کرده پس ستر پرده خویشمشتی دو گیاه از پس و پیش
19. ۱۹وز سر شده موی تار تارشاز شعر سیه به بر شعارش
20. ۲۰با ضعف و سیاهیش تن زارزان شعر سیاه بود یک تار
21. ۲۱چون دید عرابیش بدان حالبر وی به سلام کرد اقبال
22. ۲۲پشتش چو شد از سلام او خمکرد آن رمه از سلام او رم
23. ۲۳مجنون به جفاش سنگ برداشتبی صلح نفیر جنگ برداشت
24. ۲۴کای بی خبر این چه دم زدن بودوز راه برون قدم زدن بود
25. ۲۵یاران مرا ز من رماندیوز دام وفای من جهاندی
26. ۲۶این بی خردی ز خود جدا کنبرگرد و مرا به من رها کن
27. ۲۷تو بند به نفس و من رهیدهتو رام به طبع و من رمیده
28. ۲۸تو شاد به سور و من به ماتمما را چه موافقیست با هم
29. ۲۹با او به سخن نشد هم آوازکرد از سر درد لحنی آغاز
30. ۳۰برخواند طرب فزا نسیبیدادش ز غذای جان نصیبی
31. ۳۱شد وقت وی از سماع آن خوشوز همدمیش نشد عنانکش
32. ۳۲چون شیر و شکر به وی درآمیختوز بیت و غزل بر او شکر ریخت
33. ۳۳نامه درد خواند بر ویصد عقد گهر فشاند بر وی
34. ۳۴وین همچو صدف شده همه گوشبر گوش بمانده دیده هوش
35. ۳۵هر در که به گوش می رسیدشدر رشته حفظ می کشیدش
36. ۳۶کارش همه روز تا شب این بودوردش همه شب مرتب این بود
37. ۳۷روز آنچه ز وی شکار می کردپایش به شب استوار می کرد
38. ۳۸حرفی که کشند روز در سلکتکرار شبش همی کند ملک
39. ۳۹روزی دو سه چار بود با اووین گونه به کار بود با او
40. ۴۰شد راحله ز آب و زاد خالیزد دم ز وداع آن حوالی
41. ۴۱از صحبت او برید پیوندبر خاطر ازو قصیده ای چند
42. ۴۲بیتی که ز هر قصیده خواندیخون از دل مستمع چکاندی