1. ۱چنین گفت دانشور روم و روسکه چون رخت بست از جهان فیلقوس
2. ۲سکندر برآمد به تخت بلندصلایی به بالغ دلان درفکند
3. ۳که ای واقفان از معاد و معاشکه هستیم با یکدگر خواجه تاش
4. ۴سفر کرد ازین ملک شاه شمابه هر نیک و بد نیکخواه شما
5. ۵نباشد شما را ز شاهی گزیرکه باشد به فرمان او دار و گیر
6. ۶ندارم ز کس پایه برتریکه باشد مرا وایه سروری
7. ۷ز خیل شما من یکی دیگرمخیال سری نبود اندر سرم
8. ۸مرا با شما نیست رای خلافازین تیرگی دارم آیینه صاف
9. ۹پسند شماها پسند من استگزند شما هم گزند من است
10. ۱۰به پاتان اگر زخم خاری فتدمرا در جگر خار خاری فتد
11. ۱۱بجویید از بهر خود مهتریکرم پروری معدلت گستری
12. ۱۲بود او چو چوپان شما چون رمهبه روز و به شب مهربان همه
13. ۱۳اگر روز باشد شبانی کندوگر شب رسد پاسبانی کند
14. ۱۴بود از خداوند خود ترسگاربه احسان و افضالش امیدوار
15. ۱۵کف دوستان را چو بارنده میغصف دشمنان را چو برنده تیغ
16. ۱۶کند پست از همت عرش سایسر شهوت و آز را زیر پای
17. ۱۷دهد آب از چشمه بخردیبدان را کند شست و شوی از بدی
18. ۱۸بود با رعایا همه چرب و نرمنگهدار ایشان ز هر سرد و گرم
19. ۱۹ز شرش نکوکار ایمن بودز خیرش بد اندیش ساکن بود
20. ۲۰سکندر چو شد زین حکایت خموشز جان خموشان برآمد خروش
21. ۲۱که شاها سر و سرور ما توییز شاهان مه و مهتر ما تویی
22. ۲۲ندیده چو تو هیچ جا هیچ گاهپسندیده تر هیچ کس هیچ شاه
23. ۲۳وز آن پس به بیعت گشادند دستبه سر تاج بر تخت شاهی نشست
24. ۲۴زبان را به تحسین مردم گشادکه نقد حیات از شما گم مباد
25. ۲۵چو مهرم به گردون سرافراختیدچو سایه به خاکم نینداختید
26. ۲۶ز اقبال سکه به نامم زدیددم از خطبه احترامم زدید
27. ۲۷امیدم چنانست از کردگارکزان گونه کز شاهیم ساخت کار
28. ۲۸ز الهام عدلم کند بهره مندنیفتد به جز عدل هیچم پسند
29. ۲۹نتابم پی وایه خویشتنچو دونان سر از وایه مرد و زن
30. ۳۰رهانم ز غم هر غم اندیش راکنم مرهمی هر دل ریش را
31. ۳۱چو شاه از رعیت بود کامخواهگدا باشد اندر حقیقت نه شاه
32. ۳۲ز دانندگان داستانیست راستکه خواهنده هر کس که باشد گداست
33. ۳۳نرسته دل از ننگ حاجتوریچه حاصل از اورنگ اسکندری
34. ۳۴سکندر زیان خود و سود خلقهمی خواست از بهر بهبود خلق
35. ۳۵ازین سود هرگز زیانی نداشتز دست زیان داستانی نداشت
36. ۳۶گر او شاه بود این گدایان که اندور او روشن این تیره رایان که اند
37. ۳۷بر او ختم شد شیوه خسرویندید این کهن شیوه از کس نوی