1. ۱به عمان یکی مرغ فرتوت بودکه از ماهیش قوت و قوت بود
2. ۲به جز ساحل بحر منزل نداشتبه جز ماهی از صید حاصل نداشت
3. ۳به قصدش همه چشم بودی چو دامکه چون شست از وی رسیدی به کام
4. ۴چنان شد بر او ضعف پیری درستکه اسباب صیادیش گشت سست
5. ۵ز هر طعمه روزی تهی حوصلهوز آن ضعف و بی حاصلی در گله
6. ۶ز صید غرض چشم امید بستبه نظاره بر طرف دریا نشست
7. ۷دو صد جوق ماهی در آن آبگیرهمی دید چون نقش چین بر حریر
8. ۸رخ آب ازان ماهیان جا به جایچو پولاد مصقول جوهرنمای
9. ۹به حرمان دلی داشت زانها دو نیمچو محروم مفلس ز خوان لئیم
10. ۱۰شکم گرسنه لقمه از کام دورز طبع غذا جوی آرام دور
11. ۱۱ز ناگه یکی ماهی او را بدیدبدو کرد آغاز گفت و شنید
12. ۱۲که ای آفت جان دلخستگاندل آزار خیل زبان بستگان
13. ۱۳رسد از تو تیر بلا فوج فوجزره پوش از آنیم دایم ز موج
14. ۱۴کنون رفته از کار می بینمتبه سستی گرفتار می بینمت
15. ۱۵چرا ریخت زینسان پر و بال توز قوت فرو ماند چنگال تو
16. ۱۶بگفتا شدم پیر و بیماریمدرافکند از پا به سرباریم
17. ۱۷بدیم از ضمیر بداندیش رفتپشیمانم از هر چه زین پیش رفت
18. ۱۸ز من هر که را زخم جانی رسیدهمه از غرور جوانی رسید
19. ۱۹بر این ساحل امروز دارم قرارز آزار هر جانور توبه کار
20. ۲۰مرا یک دو شاخ گیاه است بسچرا جویم از حرص آزار کس
21. ۲۱دلم چون شد از وایه طبع پاکگرم لقمه ماهی نباشد چه باک
22. ۲۲خود آن لقمه آسیب جان و تن استکه در وی نهان کرده صد سوزن است
23. ۲۳بیا تا ز هر تیرگی خم زنیمزمانی به هم از صفا دم زنیم
24. ۲۴دل از ظلمت ظلم صافی کنیمبه آیین عدلش تلافی کنیم
25. ۲۵بر این قول گر اعتمادیت نیستوز این نکته در دل گشادیت نیست
26. ۲۶بگیر این گیاه به هم تافتهز بس تافته محکمی یافته
27. ۲۷دهانم به آن رشته محکم ببندکه تا باشی ایمن ز هر ناپسند
28. ۲۸چو بیچاره ماهی شنید آن فریبنماند از فریبنده هیچش نهیب
29. ۲۹گرفت آن گیا را و سویش شتافتگذرگاه خود جز گلویش نیافت
30. ۳۰به یک جستن او را ز جا در ربودفکندش به جایی که گویی نبود
31. ۳۱ربود از کف بحر مشتی درمنهان ساخت در غله دان عدم
32. ۳۲بیا ساقی آن جام گیتی فروزکه شب را نهد راز بر روی روز
33. ۳۳بده تا ز مکر آوران جهاننماند ز ما هیچ مکری نهان
34. ۳۴بیا مطربا همچو دانا حکیمکه می داند از نبض حال سقیم
35. ۳۵بنه بر رگ چنگ انگشت خویشبدان درد پنهان هر سینه ریش