1. ۱گهرسنج این گنج گوهرفشانچنین می دهد از سکندرنشان
2. ۲که چون این خردنامه ها را نوشتبه دل تخم اقبال جاوید کشت
3. ۳به ملک عدالت علم برکشیدبه حرف ضلالت قلم درکشید
4. ۴به کشور ستانی عنان تاب دادز کشور ستانان سنان آب داد
5. ۵نخستین چو خور سوی مغرب شتافتفروغ جمالش بر آن ملک تافت
6. ۶به کف تیغ آتشفشان صبح وارسپه تاخت بر لشکر زنگبار
7. ۷زدود از پی رستن از ننگشانز آیینه مصریان زنگشان
8. ۸وز آنجا سپه سوی دارا کشیدو زو کین خود بی مدارا کشید
9. ۹لباس بقا بر تنش چاک کردز ظلمات ظلمش جهان پاک کرد
10. ۱۰وز آن پس به تأیید عز و جلالسراپرده زد بر بلاد شمال
11. ۱۱شمالش چو در سلک ملک یمیندرآمد علم زد به مشرق زمین
12. ۱۲به مشرق زمین مطلع نور شدوز آن ناحیت تیرگی دور شد
13. ۱۳ولی چون خور آنجا نه دیر آرمیدجنیبت به حد جنوبی کشید
14. ۱۴وز آنجا به مغرب زمین بازگشتسرانجام کارش چو آغاز گشت
15. ۱۵در آخر نهاد اندرین تنگنایچو پرگار بر اولین نقطه پای
16. ۱۶شد این چار دیوار با چار حدبه ملکیت دولتش نامزد
17. ۱۷به محدود آورد روی از حدودفرو ریخت باران احسان و جود
18. ۱۸ز سر حد چین تا در روم و روسجهان را رهاند از دریغ و فسوس
19. ۱۹گهی آخت بر هند شمشیر عزمگهی ساخت بر دشت خوارزم رزم
20. ۲۰گه از نور آهنگ ظلمات کردبدو نور ظلمت مباهات کرد
21. ۲۱صنمخانه ها را ز بنیاد کندبه زردشت و زردشتی آتش فکند
22. ۲۲ز هر دین به جز دین یزدان پاکفرو شست یکباری لوح خاک
23. ۲۳بنا کرد بس شهرها در جهاتبه سان سمرقند و مرو و هرات
24. ۲۴پی بستن سد به مشرق نشستدر فتنه بر روی یأجوج بست
25. ۲۵چو طی کرد یکسر بساط بسیطز خشکی درآمد به اخضر محیط
26. ۲۶تهی گشته از خویش بر روی آبهمی رفت گنبد ...ن چون حباب
27. ۲۷تو گویی مگر گوهرافشان قلمبه لوح زمرد همی زد قلم
28. ۲۸چو ملک جهان یافت بر وی قرارچه نادر اثرها که گشت آشکار
29. ۲۹زر و سیم نقش روایی گرفتکه با سکه اش آشنایی گرفت
30. ۳۰به آهن چو ره یافت زو روشنیبه آیینگی آمد از آهنی
31. ۳۱ازو زرگران زرگری یافتندو زو سیم و زر زیوری یافتند
32. ۳۲به هر ره که زد کوس بهر رحیلازو گشت پیموده فرسنگ و میل
33. ۳۳ازو نوبتی نوبت آغاز کردز نام وی این زمزمه ساز کرد
34. ۳۴به لفظ دری هر چه بر عقل تافتبه یونانی الفاظ ازو نقل یافت
35. ۳۵بسی از حکیمان و دانشوراننه تنها حکیمان که پیغمبران
36. ۳۶در آن خوش سفر همدمش بوده اندبه تدبیر ره محرمش بوده اند
37. ۳۷یکی زان حکیمان بلیناس بودز پیغمبران خضر و الیاس بود
38. ۳۸چو پیش آمدی مشکلی در رهشبرون از وقوف دل آگهش
39. ۳۹ز هر یک در آن خواستی یاوریبه فکرت گزاری و حیلتگری
40. ۴۰به خود هم دل حکمت اندیش داشتکه حکمتوری از همه بیش داشت
41. ۴۱چو از دیگران کار نگشادیشگشادی ز تدبیر خود دادیش
42. ۴۲بلی حکمت آن به که زاید ز دلزهاب درایت گشاید ز دل
43. ۴۳زمین دل مرد را در سرشتبود از حکیم ازل دست کشت
44. ۴۴نه تاراج مرگش تواند ربودنه تیغ هلاکش تواند زدود
45. ۴۵ز دستش درین دیر دیرینه پایرود هر چه هست آن بماند به جای