1. ۱نوروز فرخ آمد و نغز آمد و هژیربا طالع مبارک و با کوکب منیر
2. ۲ابر سیاه چون حبشی دایه‌ای شده‌ستباران چو شیر و لاله‌ستان کودکی به شیر
3. ۳گر شیرخواره لاله ستانست، پس چراچون شیرخواره، بلبل کو برزند صفیر!
4. ۴صلصل به لحن زلزل وقت سپیده‌دماشعار بونواس همی‌ خواند و جریر
5. ۵بر بید، عندلیب زند باغ شهریاربرسرو، زندواف زند تخت اردشیر
6. ۶عاشق شده‌ست نرگس تازه به کودکیتا هم به کودکی قد او شد چو قد پیر
7. ۷با سرمه‌دان زرین ماند خجسته راستکرده به جای سرمه، بدان سرمه‌دان عبیر
8. ۸گلنار، همچو درزی استاد برکشیدقوارهٔ حریر، ز بیجاده‌گون حریر
9. ۹گویی که شنبلید همه شب زریر کوفتتا بَرنشست گرد به رویش بر، از زریر
10. ۱۰برروی لاله، قیر به شنگرف برچکیدگویی که مادرش همه شنگرف داد و قیر
11. ۱۱بر شاخ نار اشکفهٔ سرخ شاخ نارچون از عقیق نرگسدانی بود صغیر
12. ۱۲نرگس چنانکه بر ورق کاسهٔ ربابخنیاگری فکنده بود حلقه‌ای ز زیر
13. ۱۳برگ بنفشه، چون بن ناخن شده کبوددر دست شیرخواره به سرمای زمهریر
14. ۱۴وان نسترن، چو مشکفروشی، معاینهدر کاسهٔ بلور کند عنبرین خمیر
15. ۱۵اکنون میان ابر و میان سمنستانکافور بوی باد بهاری بود سفیر
16. ۱۶مرغان دعا کنند به گل بر، سپیده‌دمبر جان و زندگانی بوالقاسم کثیر
17. ۱۷شیخ‌العمید صاحب سید که ایمنستاندر پناه ایزد و اندر پناه میر
18. ۱۸زایل نگردد از سر او تا جهان بوداین سایهٔ شهنشه و این سایهٔ قدیر
19. ۱۹تا دستگیر خلق بود خواجه، لامحالاو را بود خدا و خداوند دستگیر
20. ۲۰خواجهٔ بزرگوار، بزرگست نزد ماوز ما بزرگتر، به بر خسرو خطیر
21. ۲۱فرقان به نزد مردم عامه بود بزرگلیکن بزرگتر به بر مردم بصیر
22. ۲۲زیرا که میر داند در فضل او تمامما را به فضل او نرسد خاطر و ضمیر
23. ۲۳بسیار کس بود که بخواند ز بر نبیتفسیر او نداند جز مردم خبیر
24. ۲۴این عز و این کرامت و این فضل و این هنرزان اصل ثابتست و از آن گوهر اثیر
25. ۲۵کس را خدای بی‌هنری مرتبت ندادبیهوده هیچ سیل نیاید سوی غدیر
26. ۲۶باشد همو بزرگ و چنو روز او بزرگباشد شقی حقیر و چنو روز او حقیر
27. ۲۷ای بی‌قیاس و دولت تو چون تو بی‌قیاسای بی‌نظیر و همت تو چون تو بی‌نظیر
28. ۲۸درخورد همت تو خداوند جاه دادجاه بزرگوار و گرانمایه و هجیر
29. ۲۹مقدار مرد و مرتبت مرد و جاه مردباشد چنانکه درخور او باشد و جدیر
30. ۳۰ور ز غنی بباید اندر خور غنیور ز فقیر باید اندر خور فقیر
31. ۳۱پیراهن قصیر بود زشت بر طویلپیراهن طویل، بود زشت بر قصیر
32. ۳۲بر تو یسیر کرد خداوند کار توایزد کناد کار همه بندگان یسیر
33. ۳۳دایم بود هوای تن تو اسیر عقلاندی که نیست عقل هوای ترا اسیر
34. ۳۴دولت به سوی شاه رود، یا به سوی توباران به رودخانه رود، یا به آبگیر
35. ۳۵از نفس تو نیاید، فعل خسیس دونآواز سگ نیاید، از موضع زئیر
36. ۳۶باشد به هر مراد به پیش تو بخت نیکاز بخت نیک به، نبود مرد را خفیر
37. ۳۷دشمنت را همیشه نذیرست بخت بداز بخت بد بتر، نبود مرد را نذیر
38. ۳۸فعل تن تو نیکو، خوی تن تو نیکاز خوی نیک باشد، فعل نکو خبیر
39. ۳۹از کار خیر، عزم تو هرگز نگشت‌ بازهرگز ز راه باز نگشته‌ست هیچ تیر
40. ۴۰از حشمت تو ملک ملک را گزیر نیستآری درخت را بود از آب ناگزیر
41. ۴۱گر حکم تو سریر تو محکم نداریزیرِ تو از سرورِ تو بَرْپَرَدی سریر
42. ۴۲جود از دو کف بخل زدایت کند نفربخل از دو دست جود فزایت کند نفیر
43. ۴۳تا شیر در میان بیابان کند خروشتا مرغ در میان درختان زند صفیر
44. ۴۴روز تو باد فرخ، چون دلت با مراددست تو باد با قدح و لبت با عصیر