1. ۱آمدت نوروز و آمد جشن نوروزی فرازکامگارا! کار گیتی تازه از سر گیر باز
2. ۲لالهٔ خودروی شد چون روی بترویان بدیعسنبل اندر پیش لاله چون سر زلف دراز
3. ۳شاخ گل شطرنج سیمین و عقیقین گشته استوقت شبگیران به نطع سبزه بر شطرنج باز
4. ۴گلبنان در بوستان چون خسروان آراستهمرغکان چون شاعران در پیش این یازان فراز
5. ۵لالهٔ رازی شکفته پیش برگ یاسمنچون دهان بسدین در گوش سیمین گفته راز
6. ۶بوستان چون مسجد و شاخ بنفشه در رکوعفاخته چون مؤذن و آواز او بانگ نماز
7. ۷وان بنفشه چون عدوی خواجهٔ گیتی نگونسر به زانو برنهاده رخ به نیل اندوده باز
8. ۸خواجه احمد آن رئیس عادل پیروزگرآن فریدون فر کیخسرو دل رستم براز
9. ۹هر زمان ز افراط عدل او چنان گردد کزوزعفران گر کاری، آزد بر دو دندان گراز
10. ۱۰هست حرص او به مال و خواسته از بهر جودحرص چون چونین بود محمود باشد حرص و آز
11. ۱۱گاه صرافست و گه بزاز و هرگز کس ندیدرایگان زر صیرفی و رایگان دیبا بزاز
12. ۱۲گر چنو زر صیرفی بودی و بزازی یکیدیبه و دینار نه مقراض دیدی و نه گاز
13. ۱۳وان قلم اندر بنانش گه معز و گه مذلدشمنان زو بامذلت، دوستان با اعتزاز
14. ۱۴برکشد تار طراز عنبرین از کام خویشچون برآرد عنکبوت از کام خود تار طراز
15. ۱۵قیمت یکتا طرازش از طراز افزون بوددر جهان هرگز شنیدستی طرازی زین طراز؟
16. ۱۶قامت کوتاه دارد، رفتن شیر دژمگونهٔ بیمار دارد، قوت کوه طراز
17. ۱۷در عیان عنبر فشاند، در نهان لل خوردعنبرست او را بضاعت، للست او را جهاز
18. ۱۸هر مدیحی کو به جز تو بر کنیت و برنام اوستخود نه پیوندش به یکدیگر فراز آید نه ساز
19. ۱۹هست با خط تو خط چینیان چون خط برآبهست با شمشیر تو اقلام شیران خرگواز
20. ۲۰تا همی دولت بماند، بر سر دولت بمانتا همی ملکت بپاید بر سر ملکت بناز
21. ۲۱گنج نه، گوهر فشان، صهبا کش و دستان شنوبار ده، قصه ستان توقیع زن، تدبیرساز
22. ۲۲روی بین و زلف ژول و خال خار و خط ببویکف گشای و دل فروز و جان ربای و سرفراز
23. ۲۳جز به گرد گل مگرد و جز به راه مل مپویجز به نایی دم مزن، و نرد جز با می مباز