1. ۱بیار ساقی زرین نبید و سیمین کاسبه باده حرمت و قدر بهار را بشناس
2. ۲نبید خور که به نوروز هر که می نخوردنه از گروه کرامست و نز عداد اناس
3. ۳نگاه کن که به نوروز چون شده‌ست جهانچو کارنامهٔ مانی در آبگون قرطاس
4. ۴فرو کشید گل سرخ روی‌بند از رویبرآورید گل مشکبوی سر ز تراس
5. ۵همی نثار کند ابر شامگاهی درهمی عبیر کند باد بامدادی آس
6. ۶درست گویی نخاس گشت باد صبادرخت گل به مثل چون کنیزک نخاس
7. ۷خجسته را به جز از خردما ندارد گوشبنفشه را به جز از کرکما ندارد پاس
8. ۸هزاردستان این مدحت منوچهریکند روایت در مدح خواجه ابو العباس
9. ۹بزرگ بار خدایی که ایزد متعالیگانه کرد به توفیقش از جمیع الناس
10. ۱۰همه به کردن خیرست مر ورا همتهمه به دادن مالست مر ورا وسواس
11. ۱۱هزار بار ز عنبر شهیترست به خلقهزار بار ز آهن قویترست به باس
12. ۱۲چو عدل او هست آنجایگه نباشد جورچو امن او هست آنجایگاه نیست هراس
13. ۱۳خدای، عز و جل، از تنش بگردانادمکاره دو جهان و وساوس خناس