1. ۱پس عمر گفتش که این زاری توهست هم آثار هشیاری تو
2. ۲راه فانی گشته راهی دیگرستزانک هشیاری گناهی دیگرست
3. ۳هست هشیاری ز یاد ما مضیماضی و مستقبلت پردهٔ خدا
4. ۴آتش اندر زن بهر دو تا به کیپر گره باشی ازین هر دو چو نی
5. ۵تا گره با نی بود همراز نیستهمنشین آن لب و آواز نیست
6. ۶چون بطوفی خود بطوفی مرتدیچون به خانه آمدی هم با خودی
7. ۷ای خبرهات از خبرده بی‌خبرتوبهٔ تو از گناه تو بتر
8. ۸ای تو از حال گذشته توبه‌جوکی کنی توبه ازین توبه بگو
9. ۹گاه بانگ زیر را قبله کنیگاه گریهٔ زار را قبله زنی
10. ۱۰چونک فاروق آینهٔ اسرار شدجان پیر از اندرون بیدار شد
11. ۱۱همچو جان بی‌گریه و بی‌خنده شدجانش رفت و جان دیگر زنده شد
12. ۱۲حیرتی آمد درونش آن زمانکه برون شد از زمین و آسمان
13. ۱۳جست و جویی از ورای جست و جومن نمی‌دانم تو می‌دانی بگو
14. ۱۴حال و قالی از ورای حال و قالغرقه گشته در جمال ذوالجلال
15. ۱۵غرقه‌ای نه که خلاصی باشدشیا به جز دریا کسی بشناسدش
16. ۱۶عقل جزو از کل گویا نیستیگر تقاضا بر تقاضا نیستی
17. ۱۷چون تقاضا بر تقاضا می‌رسدموج آن دریا بدینجا می‌رسد
18. ۱۸چونک قصهٔ حال پیر اینجا رسیدپیر و حالش روی در پرده کشید
19. ۱۹پیر دامن را ز گفت و گو فشاندنیم گفته در دهان ما بماند
20. ۲۰از پی این عیش و عشرت ساختنصد هزاران جان بشاید باختن
21. ۲۱در شکار بیشهٔ جان باز باشهمچو خورشید جهان جان‌باز باش
22. ۲۲جان‌فشان افتاد خورشید بلندهر دمی تی می‌شود پر می‌کنند
23. ۲۳جان فشان ای آفتاب معنویمر جهان کهنه را بنما نوی
24. ۲۴در وجود آدمی جان و روانمی‌رسد از غیب چون آب روان