1. ۱بهر این گفتند دانایان بفنمیهمان محسنان باید شدن
2. ۲تو مرید و میهمان آن کسیکو ستاند حاصلت را از خسی
3. ۳نیست چیره چون ترا چیره کندنور ندهد مر ترا تیره کند
4. ۴چون ورا نوری نبود اندر قراننور کی یابند از وی دیگران
5. ۵همچو اعمش کو کند داروی چشمچه کشد در چشمها الا که یشم
6. ۶حال ما اینست در فقر و عناهیچ مهمانی مبا مغرور ما
7. ۷قحط ده سال ار ندیدی در صورچشمها بگشا و اندر ما نگر
8. ۸ظاهر ما چون درون مدعیدر دلش ظلمت زبانش شعشعی
9. ۹از خدا بویی نه او را نه اثردعویش افزون ز شیث و بوالبشر
10. ۱۰دیو ننموده ورا هم نقش خویشاو همی‌گوید ز ابدالیم بیش
11. ۱۱حرف درویشان بدزدیده بسیتا گمان آید که هست او خود کسی
12. ۱۲خرده گیرد در سخن بر بایزیدننگ دارد از درون او یزید
13. ۱۳بی‌نوا از نان و خوان آسمانپیش او ننداخت حق یک استخوان
14. ۱۴او ندا کرده که خوان بنهاده‌امنایب حقم خلیفه‌زاده‌ام
15. ۱۵الصلا ساده‌دلان پیچ پیچتا خورید از خوان جودم سیر هیچ
16. ۱۶سالها بر وعدهٔ فردا کسانگرد آن در گشته فردا نارسان
17. ۱۷دیر باید تا که سِر آدمیآشکارا گردد از بیش و کمی
18. ۱۸زیر دیوار بدن گنجست یاخانهٔ مارست و مور و اژدها
19. ۱۹چونک پیدا گشت کو چیزی نبودعمر طالب رفت آگاهی چه سود