1. ۱آن یکی نحوی به کشتی در نشسترو به کشتیبان نهاد آن خودپرست
2. ۲گفت هیچ از نحو خواندی گفت لاگفت نیم عمر تو شد در فنا
3. ۳دل‌شکسته گشت کشتیبان ز تابلیک آن دم کرد خامش از جواب
4. ۴باد کشتی را به گردابی فکندگفت کشتیبان بدان نحوی بلند
5. ۵هیچ دانی آشنا کردن بگوگفت نی ای خوش‌جواب خوب‌رو
6. ۶گفت کل عمرت ای نحوی فناستزانک کشتی غرق این گردابهاست
7. ۷محو می‌باید نه نحو اینجا بدانگر تو محوی بی‌خطر در آب ران
8. ۸آب دریا مرده را بر سر نهدور بود زنده ز دریا کی رهد
9. ۹چون بمردی تو ز اوصاف بشربحرِ اسرارت نهد بر فرق سر
10. ۱۰ای که خلقان را تو خر می‌خوانده‌ایاین زمان چون خر برین یخ مانده‌ای
11. ۱۱گر تو علامه زمانی در جهاننک فنای این جهان بین وین زمان
12. ۱۲مرد نحوی را از آن در دوختیمتا شما را نحوِ محو آموختیم
13. ۱۳فقهِ فقه و نَحوِ نحو و صَرفِ صرفدر کم آمد یابی ای یار شگرف
14. ۱۴آن سبوی آب، دانشهای ماستوان خلیفه دجلهٔ علم خداست
15. ۱۵ما سبوها پر به دجله می‌بریمگرنه خر دانیم خود را، ما خریم
16. ۱۶باری اعرابی بدان معذور بودکو ز دجله غافل و بس دور بود
17. ۱۷گر ز دجله با خبر بودی چو مااو نبردی آن سبو را جا بجا
18. ۱۸بلک از دجله چو واقف آمدیآن سبو را بر سر سنگی زدی