1. ۱بلعم باعور را خلق جهانسغبه شد مانند عیسی زمان
2. ۲سجدهٔ ناوردند کس را دون اوصحَّت رنجور بود افسون او
3. ۳پنجه زد با موسی از کبر و کمالآنچنان شد که شنیدستی تو حال
4. ۴صد هزار ابلیس و بلعم در جهانهمچنین بودست پیدا و نهان
5. ۵این دو را مشهور گردانید الٓهتا که باشد این دو بر باقی گواه
6. ۶این دو دزد آویخت از دار بلندورنه اندر قهر بس دزدان بُدند
7. ۷این دو را پرچم به سوی شهر بردکشتگان قهر را نتوان شمرد
8. ۸نازنینی تو ولی در حد خویشالله الله ، پا منه از حدّ بیش
9. ۹گر زنی بر نازنین‌تر از خودتدر تگ هفتم زمین زیر آردت
10. ۱۰قصهٔ عاد و ثمود از بهر چیست؟تا بدانی کانبیا را نازکیست
11. ۱۱این نشان خَسف و قَذف و صاعقهشد بیان عزّ نفسِ ناطقه
12. ۱۲جمله حیوان را پی انسان بکشجمله انسان را بکش از بهر هُش
13. ۱۳هش چه باشد، عقل کل هوشمندهوش جزوی هش بود اما نژند
14. ۱۴جمله حیوانات وحشی ز آدمیباشد از حیوان انسی در کمی
15. ۱۵خون آنها خلق را باشد سبیلزانک وحشی‌اند از عقل جلیل
16. ۱۶عزت وحشی بدین افتاد پستکه مر انسان را مخالف آمدست
17. ۱۷پس چه عزت باشدت ای نادرهچون شدی تو حمر مستنفره
18. ۱۸خر نشاید کشت از بهر صلاحچون شود وحشی، شود خونش مباح
19. ۱۹گرچه خر را دانش زاجر نبودهیچ معذورش نمی‌دارد ودود
20. ۲۰پس چو وحشی شد از آن دم آدمیکی بود معذور ای یار سمی
21. ۲۱لاجرم کفار را شد خون مباحهمچو وحشی پیش نشاب و رماح
22. ۲۲جفت و فرزندانشان جمله سبیلزانک بی‌عقلند و مردود و ذلیل
23. ۲۳باز عقلی کو رمد از عقل عقلکرد از عقلی به حیوانات نقل