1. ۱اول آن کس کین قیاسکها نمودپیش انوار خدا ابلیس بود
2. ۲گفت نار از خاک بی شک بهترستمن ز نار و او ز خاک اکدرست
3. ۳پس قیاس فرع بر اصلش کنیماو ز ظلمت ما ز نور روشنیم
4. ۴گفت حق نه بلک لا انساب شدزهد و تقوی فضل را محراب شد
5. ۵این نه میراث جهان فانی استکه به انسابش بیابی جانی است
6. ۶بلک این میراثهای انبیاستوارث این جانهای اتقیاست
7. ۷پور آن بوجهل شد مؤمن عیانپور آن نوح نبی از گمرهان
8. ۸زادهٔ خاکی منور شد چو ماهزادهٔ آتش توی رو روسیاه
9. ۹این قیاسات و تحری روز ابریا بشب مر قبله را کردست حبر
10. ۱۰لیک با خورشید و کعبه پیش رواین قیاس و این تحری را مجو
11. ۱۱کعبه نادیده مکن رو زو متاباز قیاس الله اعلم بالصواب
12. ۱۲چون صفیری بشنوی از مرغ حقظاهرش را یاد گیری چون سبق
13. ۱۳وانگهی از خود قیاساتی کنیمر خیال محض را ذاتی کنی
14. ۱۴اصطلاحاتیست مر ابدال راکه نباشد زان خبر اقوال را
15. ۱۵منطق الطیری به صوت آموختیصد قیاس و صد هوس افروختی
16. ۱۶همچو آن رنجور دلها از تو خستکر بپندار اصابت گشته مست
17. ۱۷کاتب آن وحی زان آواز مرغبرده ظنی کو بود همباز مرغ
18. ۱۸مرغ پری زد مرورا کور کردنک فرو بردش به قعر مرگ و درد
19. ۱۹هین به عکسی یا به ظنی هم شمادر میفتید از مقامات سما
20. ۲۰گرچه هاروتید و ماروت و فزوناز همه بر بام نحن الصافون
21. ۲۱بر بدیهای بدان رحمت کنیدبر منی و خویش‌بین لعنت کنید
22. ۲۲هین مبادا غیرت آید از کمینسرنگون افتید در قعر زمین
23. ۲۳هر دو گفتند ای خدا فرمان تراستبی امان تو امانی خود کجاست
24. ۲۴این همی گفتند و دلشان می‌طپیدبد کجا آید ز ما نعم العبید
25. ۲۵خار خار دو فرشته هم نهشتتا که تخم خویش‌بینی را نکشت
26. ۲۶پس همی گفتند کای ارکانیانبی خبر از پاکی روحانیان
27. ۲۷ما برین گردون تتقها می‌تنیمبر زمین آییم و شادروان زنیم
28. ۲۸عدل توزیم و عبادت آوریمباز هر شب سوی گردون بر پریم
29. ۲۹تا شویم اعجوبهٔ دور زمانتا نهیم اندر زمین امن و امان
30. ۳۰آن قیاس حال گردون بر زمینراست ناید فرق دارد در کمین