1. ۱چینیان گفتند ما نقاش‌تررومیان گفتند ما را کر و فر
2. ۲گفت سلطان امتحان خواهم درینکز شماها کیست در دعوی گزین
3. ۳اهل چین و روم چون حاضر شدندرومیان در علم واقف‌تر بدند
4. ۴چینیان گفتند یک خانه به ماخاص بسپارید و یک آن شما
5. ۵بود دو خانه مقابل در بدرزان یکی چینی ستد رومی دگر
6. ۶چینیان صد رنگ از شه خواستندپس خزینه باز کرد آن ارجمند
7. ۷هر صباحی از خزینه رنگهاچینیان را راتبه بود از عطا
8. ۸رومیان گفتند نه نقش و نه رنگدر خور آید کار را جز دفع زنگ
9. ۹در فرو بستند و صیقل می‌زدندهمچو گردون ساده و صافی شدند
10. ۱۰از دو صد رنگی به بی‌رنگی رهیسترنگ چون ابرست و بی‌رنگی مهیست
11. ۱۱هرچه اندر ابر ضو بینی و تابآن ز اختر دان و ماه و آفتاب
12. ۱۲چینیان چون از عمل فارغ شدنداز پی شادی دهلها می‌زدند
13. ۱۳شه در آمد دید آنجا نقشهامی‌ربود آن عقل را و فهم را
14. ۱۴بعد از آن آمد به سوی رومیانپرده را بالا کشیدند از میان
15. ۱۵عکس آن تصویر و آن کردارهازد برین صافی شده دیوارها
16. ۱۶هر چه آنجا دید اینجا به نموددیده را از دیده‌خانه می‌ربود
17. ۱۷رومیان آن صوفیانند ای پدربی ز تکرار و کتاب و بی هنر
18. ۱۸لیک صیقل کرده‌اند آن سینه‌هاپاک از آز و حرص و بخل و کینه‌ها
19. ۱۹آن صفای آینه وصف دلستصورت بی منتها را قابلست
20. ۲۰صورت بی‌صورت بی حد غیبز آینهٔ دل تافت بر موسی ز جیب
21. ۲۱گرچه آن صورت نگنجد در فلکنه بعرش و فرش و دریا و سمک
22. ۲۲زانک محدودست و معدودست آنآینهٔ دل را نباشد حد بدان
23. ۲۳عقل اینجا ساکت آمد یا مضلزانک دل یا اوست یا خود اوست دل
24. ۲۴عکس هر نقشی نتابد تا ابدجز ز دل هم با عدد هم بی عدد
25. ۲۵تا ابد هر نقش نو کاید برومی‌نماید بی حجابی اندرو
26. ۲۶اهل صیقل رسته‌اند از بوی و رنگهر دمی بینند خوبی بی درنگ
27. ۲۷نقش و قشر علم را بگذاشتندرایت عین الیقین افراشتند
28. ۲۸رفت فکر و روشنایی یافتندنحر و بحر آشنایی یافتند
29. ۲۹مرگ کین جمله ازو در وحشتندمی‌کنند این قوم بر وی ریش‌خند
30. ۳۰کس نیابد بر دل ایشان ظفربر صدف آید ضرر نه بر گهر
31. ۳۱گرچه نحو و فقه را بگذاشتندلیک محو فقر را بر داشتند
32. ۳۲تا نقوش هشت جنت تافتستلوح دلشان را پذیرا یافتست
33. ۳۳برترند از عرش و کرسی و خلاساکنان مقعد صدق خدا