1. ۱گفت پیغامبر صباحی زید راکیف اصبحت ای رفیق با صفا
2. ۲گفت عبدا مؤمنا باز اوش گفتکو نشان از باغ ایمان گر شکفت
3. ۳گفت تشنه بوده‌ام من روزهاشب نخفتستم ز عشق و سوزها
4. ۴تا ز روز و شب گذر کردم چنانکه ز اسپر بگذرد نوک سنان
5. ۵که از آن سو جملهٔ ملت یکیستصد هزاران سال و یک ساعت یکیست
6. ۶هست ازل را و ابد را اتحادعقل را ره نیست آن سو ز افتقاد
7. ۷گفت ازین ره کو ره‌آوردی بیاردر خور فهم و عقول این دیار
8. ۸گفت خلقان چون ببینند آسمانمن ببینم عرش را با عرشیان
9. ۹هشت جنت هفت دوزخ پیش منهست پیدا همچو بت پیش شمن
10. ۱۰یک به یک وا می‌شناسم خلق راهمچو گندم من ز جو در آسیا
11. ۱۱که بهشتی کیست و بیگانه کیستپیش من پیدا چو مار و ماهیست
12. ۱۲این زمان پیدا شده بر این گروهیوم تبیض و تسودالوجوه
13. ۱۳پیش ازین هرچند جان پر عیب بوددر رحم بود و ز خلقان غیب بود
14. ۱۴الشقی من شقی فی بطن الاممن سمات الجسم یعرف حالهم
15. ۱۵تن چو مادر طفل جان را حاملهمرگ درد زادنست و زلزله
16. ۱۶جمله جانهای گذشته منتظرتا چگونه زاید آن جان بطر
17. ۱۷زنگیان گویند خود از ماست اورومیان گویند بس زیباست او
18. ۱۸چون بزاید در جهان جان و جودپس نماند اختلاف بیض و سود
19. ۱۹گر بود زنگی برندش زنگیانروم را رومی برد هم از میان
20. ۲۰تا نزاد او مشکلات عالمستآنک نازاده شناسد او کمست
21. ۲۱او مگر ینظر بنور الله بودکاندرون پوست او را ره بود
22. ۲۲اصل آب نطفه اسپیدست و خوشلیک عکس جان رومی و حبش
23. ۲۳می‌دهد رنگ احسن التقویم راتا به اسفل می‌برد این نیم را
24. ۲۴این سخن پایان ندارد باز رانتا نمانیم از قطار کاروان
25. ۲۵یوم تبیض و تسود وجوهترک و هندو شهره گردد زان گروه
26. ۲۶در رحم پیدا نباشد هند و ترکچونک زاید بیندش زار و سترگ
27. ۲۷جمله را چون روز رستاخیز منفاش می‌بینم عیان از مرد و زن
28. ۲۸هین بگویم یا فرو بندم نفسلب گزیدش مصطفی یعنی که بس
29. ۲۹یا رسول الله بگویم سر حشردر جهان پیدا کنم امروز نشر
30. ۳۰هل مرا تا پرده‌ها را بر درمتا چو خورشیدی بتابد گوهرم
31. ۳۱تا کسوف آید ز من خورشید راتا نمایم نخل را و بید را
32. ۳۲وا نمایم راز رستاخیز رانقد را و نقد قلب‌آمیز را
33. ۳۳دستها ببریده اصحاب شمالوا نمایم رنگ کفر و رنگ آل
34. ۳۴وا گشایم هفت سوراخ نفاقدر ضیای ماه بی خسف و محاق
35. ۳۵وا نمایم من پلاس اشقیابشنوانم طبل و کوس انبیا
36. ۳۶دوزخ و جنات و برزخ در میانپیش چشم کافران آرم عیان
37. ۳۷وا نمایم حوض کوثر را به جوشکاب بر روشان زند بانگش به گوش
38. ۳۸وان کسان که تشنه بر گردش دوانگشته‌اند این دم نمایم من عیان
39. ۳۹می‌بساید دوششان بر دوش مننعره‌هاشان می‌رسد در گوش من
40. ۴۰اهل جنت پیش چشمم ز اختیاردر کشیده یک‌دگر را در کنار
41. ۴۱دست همدیگر زیارت می‌کننداز لبان هم بوسه غارت می‌کنند
42. ۴۲کر شد این گوشم ز بانگ آه آهاز خسان و نعرهٔ واحسرتاه
43. ۴۳این اشارتهاست گویم از نغوللیک می‌ترسم ز آزار رسول
44. ۴۴همچنین می‌گفت سرمست و خرابداد پیغامبر گریبانش بتاب
45. ۴۵گفت هین در کش که اسبت گرم شدعکس حق لا یستحی زد شرم شد
46. ۴۶آینهٔ تو جست بیرون از غلافآینه و میزان کجا گوید خلاف
47. ۴۷آینه و میزان کجا بندد نفسبهر آزار و حیاء هیچ‌کس
48. ۴۸آینه و میزان محکهای سنیگر دو صد سالش تو خدمتها کنی
49. ۴۹کز برای من بپوشان راستیبر فزون بنما و منما کاستی
50. ۵۰اوت گوید ریش و سبلت بر مخندآینه و میزان و آنگه ریو و پند
51. ۵۱چون خدا ما را برای آن فراختکه بما بتوان حقیقت را شناخت
52. ۵۲این نباشد، ما چه اَرزیم ای جوان؟کی شویم آیین روی نیکوان
53. ۵۳لیک در کش در نمد آیینه راکز تجلی کرد سینا سینه را
54. ۵۴گفت آخر هیچ گنجد در بغلآفتاب حق و خورشید ازل
55. ۵۵هم دغل را هم بغل را بر دردنه جنون ماند به پیشش نه خرد
56. ۵۶گفت یک اصبع چو بر چشمی نهیبیند از خورشید عالم را تهی
57. ۵۷یک سر انگشت پردهٔ ماه شدوین نشان ساتری شاه شد
58. ۵۸تا بپوشاند جهان را نقطه‌ایمهر گردد منکسف از سقطه‌ای
59. ۵۹لب ببند و غور دریایی نگربحر را حق کرد محکوم بشر
60. ۶۰همچو چشمهٔ سلسبیل و زنجبیلهست در حکم بهشتی جلیل
61. ۶۱چار جوی جنت اندر حکم ماستاین نه زور ما ز فرمان خداست
62. ۶۲هر کجا خواهیم داریمش روانهمچو سحر اندر مراد ساحران
63. ۶۳همچو این دو چشمهٔ چشم روانهست در حکم دل و فرمان جان
64. ۶۴گر بخواهد رفت سوی زهر و مارور بخواهد رفت سوی اعتبار
65. ۶۵گر بخواهد سوی محسوسات رفتور بخواهد سوی ملبوسات رفت
66. ۶۶گر بخواهد سوی کلیات راندور بخواهد حبس جزویات ماند
67. ۶۷همچنین هر پنج حس چون نایزهبر مراد و امر دل شد جایزه
68. ۶۸هر طرف که دل اشارت کردشانمی‌رود هر پنج حس دامن‌کشان
69. ۶۹دست و پا در امر دل اندر ملاهمچو اندر دست موسی آن عصا
70. ۷۰دل بخواهد پا در آید زو به رقصیا گریزد سوی افزونی ز نقص
71. ۷۱دل بخواهد دست آید در حساببا اصابع تا نویسد او کتاب
72. ۷۲دست در دست نهانی مانده استاو درون تن را برون بنشانده است
73. ۷۳گر بخواهد بر عدو ماری شودور بخواهد بر ولی یاری شود
74. ۷۴ور بخواهد کفچه‌ای در خوردنیور بخواهد همچو گرز ده‌منی
75. ۷۵دل چه می‌گوید بدیشان ای عجبطرفه وصلت طرفه پنهانی سبب
76. ۷۶دل مگر مهر سلیمان یافتستکه مهار پنج حس بر تافتست
77. ۷۷پنج حسی از برون میسور اوپنج حسی از درون مامور او
78. ۷۸ده حس است و هفت اندام و دگرآنچ اندر گفت ناید می‌شمر
79. ۷۹چون سلیمانی دلا در مهتریبر پری و دیو زن انگشتری
80. ۸۰گر درین ملکت بری باشی ز ریوخاتم از دست تو نستاند سه دیو
81. ۸۱بعد از آن عالم بگیرد اسم تودو جهان محکوم تو چون جسم تو
82. ۸۲ور ز دستت دیو خاتم را ببردپادشاهی فوت شد بختت بمرد
83. ۸۳بعد از آن یا حسرتا شد یا عبادبر شما محتوم تا یوم التناد
84. ۸۴مکر خود را گر تو انکار آوریاز ترازو و آینه کی جان بری