1. ۱جهد پیغامبر به فتح مکه همکی بود در حب دنیا متهم
2. ۲آنک او از مخزن هفت آسمانچشم و دل بر بست روز امتحان
3. ۳از پی نظارهٔ او حور و جانپر شده آفاق هر هفت آسمان
4. ۴خویشتن آراسته از بهر اوخود ورا پروای غیر دوست کو
5. ۵آنچنان پر گشته از اجلال حقکه درو هم ره نیابد آل حق
6. ۶لا یسع فینا نبی مرسلوالملک و الروح ایضا فاعقلوا
7. ۷گفت مازاغیم همچون زاغ نهمست صباغیم مست باغ نه
8. ۸چونک مخزن‌های افلاک و عقولچون خسی آمد بر چشم رسول
9. ۹پس چه باشد مکه و شام و عراقکه نماید او نَبَرد و اشتیاق
10. ۱۰آن گمان بر وی ضمیر بد کندکو قیاس از جهل و حرص خود کند
11. ۱۱آبگینهٔ زرد چون سازی نقابزرد بینی جمله نور آفتاب
12. ۱۲بشکن آن شیشهٔ کبود و زرد راتا شناسی گرد را و مرد را
13. ۱۳گَرد فارِس گِرد سر افراشتهگَرد را تو مرد حق پنداشته
14. ۱۴گرد دید ابلیس و گفت این فرع طینچون فزاید بر من آتش‌جبین
15. ۱۵تا تو می‌بینی عزیزان را بشردانک میراث بلیس‌ست آن نظر
16. ۱۶گر نه فرزندی‌، بلیسی ای عنیدپس به تو میراث آن سگ چون رسید
17. ۱۷من نیم سگ‌، شیر حقم حق‌پرستشیر حق آنست کز صورت برست
18. ۱۸شیر دنیا جوید اشکاری و برگشیر مولی جوید آزادی و مرگ
19. ۱۹چونک اندر مرگ بیند صد وجودهمچو پروانه بسوزاند وجود
20. ۲۰شد هوای مرگ طوق صادقانکه جهودان را بد این دم امتحان
21. ۲۱در نبی فرمود کای قوم یهودصادقان را مرگ باشد گنج و سود
22. ۲۲همچنانک آرزوی سود هستآرزوی مرگ بردن زان بهست
23. ۲۳ای جهودان بهر ناموس کسانبگذرانید این تمنا بر زبان
24. ۲۴یک جهودی این قدر زهره نداشتچون محمد این علم را بر فراشت
25. ۲۵گفت اگر رانید این را بر زبانیک یهودی خود نماند در جهان
26. ۲۶پس یهودان مال بردند و خراجکه مکن رسوا تو ما را ای سراج
27. ۲۷این سخن را نیست پایانی پدیددست با من ده چو چشمت دوست دید